[In spiegelbeeld zichtbaar bovenaan door doorslag van de achterzijde:] TUCHTBESCHIKKING

HEEFT GOEDGEVONDEN:

den verdachte te veroordeelen tot betaling van een geldboete van: f. 1.-- (een gulden)

den verdachte te veroordeelen in de kosten ten beloope van f 1.-- , overeenkomstig
de bepalingen van het „Tarief voor Tuchtstrafproceskosten” van 23 Januari 1942;

~~verbeurd te verklaren de bij proces-verbaal van den 194~~
~~inbeslaggenomen goederen;~~

te bepalen, dat het verdachte verboden wordt gedurende drie maanden na
[stempel:] 26 AUG. 1942 als verkooper van groenten op te treden;

AMSTERDAM, den [stempel:] 11 AUG. 1942 194

Mr. W.A.M.v.d.Kallen,
toegevoegd Inspecteur.
De Toegevoegd Inspecteur voornoemd,
Inspecteur

[Handtekening: v.d. Kallen]

BETALING van de opgelegde boete en de verschuldigde kosten moet geschieden binnen acht dagen na de
uitreiking der tuchtbeschikking uitsluitend door storting of overschrijving op postrekening No. [stempel:] 303974
van de Inspectie voor de Prijsbeheersching te . . . . . . . . . . . . . . . onder vermelding van
nummers en letters van dit gerechtelijk schrijven. Bij gebreke hiervan volgt tenuitvoerlegging der tucht-
beschikking.

BEROEP tegen tuchtbeschikkingen is mogelijk:
a. indien is opgelegd een geldboete van meer dan f 500,—, al of niet met een bijkomende straf;
b. indien is opgelegd een geldboete van f 500,— of minder, mits daarbij een bijkomende straf is opgelegd,
uitgezonderd de bijkomende straf van openbaarmaking.

De verplichting tot betaling van tuchtstrafproceskosten is geen bijkomende straf.

Beroep moet binnen veertien dagen na de uitreiking der tuchtbeschikking worden ingesteld bij een door
den veroordeelde onderteekend beroepschrift, hetwelk moet worden ingediend bij den Gemachtigde voor de
Prijzen te ’s-Gravenhage of bij den Inspecteur voor de Prijsbeheersching, door wien de beschikking in
eersten aanleg genomen werd.

N.B. Een in te stellen beroep schort de tenuitvoerlegging der tuchtbeschikking niet op. Dit document is een officiële tuchtrechtelijke uitspraak van de Inspectie voor de Prijsbeheersching tijdens de Tweede Wereldoorlog. Een niet nader genoemde verdachte wordt veroordeeld voor een overtreding van de prijsvoorschriften.

De strafmaat is opmerkelijk verdeeld: de geldboete is symbolisch laag (slechts 1 gulden, plus 1 gulden proceskosten), maar de bijkomende straf is zeer zwaar: een verbod van drie maanden om als groenteverkoper op te treden. Voor een kleine handelaar in oorlogstijd betekende een dergelijk beroepsverbod vaak een direct verlies van inkomen en levensonderhoud. De doorhalingen in de tekst geven aan dat er in dit specifieke geval geen goederen verbeurd zijn verklaard. Tijdens de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945) was er een enorme schaarste aan goederen en voedsel. Om woekerprijzen en de zwarte handel tegen te gaan, stelde de bezetter de "Inspectie voor de Prijsbeheersching" in. Deze instantie controleerde streng of handelaren zich hielden aan de vastgestelde maximumprijzen.

Overtredingen werden niet via het reguliere strafrecht, maar via een tuchtrechtelijk systeem afgehandeld, wat sneller en administratief efficiënter was. Dit document illustreert hoe de staat diep ingreep in het economische leven: door handelaren die zich niet aan de regels hielden voor langere tijd uit het economische verkeer te weren, probeerde men de distributie en prijsvorming onder controle te houden. De datum (augustus 1942) valt in een periode waarin de schaarste in de steden al aanzienlijk begon toe te nemen. N.B. Een W.A.M. v.d. Kallen