Dienstbrief / Memorie van vordering. [Handgeschreven aantekening linksboven:]
Aangeh. 8/12-42 [geparafeerd]

[Handgeschreven signatuur rechtsboven, deels onleesbaar:]
H. v. [onleesbaar]

M/HB.

den Heer Administrateur van de Afdee-
ling Assurantiezaken en Wettelijke
Aansprakelijkheid,
Raadhuis,
A l h i e r .

77/2/86 M.
1 December 1942.

De grossier H.Papavoine, Elandsstraat 121, alhier heeft zich schriftelijk verbonden tot het bezetten van twee plaatsen in de hal op de Centrale Markt voor het kalenderjaar 1942 en is daarvoor verschuldigd: f 1.000,- [vinkje]
welk bedrag hij in maandelijksche termijnen mag voldoen.

Genoemde grossier is door de Inspectie voor de Prijsbeheersching veroordeeld tot sluiting van zijn bedrijf voor den tijd van twee jaar, ingaande 26 Mei 1942 en mag van dezen datum af zijn plaatsen op de Centrale Markt niet meer bezetten; deze blijven echter voor hem gereserveerd.

Van het door hem verschuldigde bedrag heeft hij in totaal betaald: f 583,38 [vinkje]
(zijn laatste betaling dateerde van 9 Juli 1942)
zoodat hij thans nog schuldig is: f 416,62 [vinkje]
==========

Ik heb hem bij herhaling tot betalen aangemaand (laatstelijk met mijn schrijven van 18 November jl.), echter tot heden zonder resultaat.

Krachtens besluit van 29 Augustus 1941 no.I/B13 D van den toenmaligen Regeeringscommissaris, stel ik deze vordering bij dezen [tekst breekt af onderaan de pagina] Het document is een ambtelijke brief waarin melding wordt gemaakt van een betalingsachterstand van een Amsterdamse grossier, H. Papavoine. De man huurde twee plaatsen in de Centrale Markthal, maar kon deze niet meer gebruiken omdat zijn bedrijf door de Inspectie voor de Prijsbeheersching voor twee jaar was gesloten. Ondanks deze sluiting bleven de plaatsen voor hem "gereserveerd" en bleef de betalingsverplichting van 1.000 gulden van kracht. Papavoine stopte na juli 1942 met betalen, waarna de vordering wordt overgedragen aan de afdeling Assurantiezaken en Wettelijke Aansprakelijkheid voor verdere incasso. De datum van de brief (december 1942) plaatst dit document midden in de Duitse bezetting van Nederland. De "Inspectie voor de Prijsbeheersching" was een orgaan dat tijdens de oorlog streng toezag op prijzen en distributie, vaak om de zwarte handel tegen te gaan, maar ook als middel van economische controle door de bezetter. De genoemde "Regeeringscommissaris" verwijst naar de door de Duitsers aangestelde functionarissen die het Nederlandse bestuur moesten gelijksturen (Gleichschaltung). Dit document illustreert de rigide bureaucratie in oorlogstijd: een ondernemer wiens bedrijf gedwongen is gesloten, wordt desondanks door de gemeente gehouden aan zijn volledige financiële verplichtingen voor markthuurbedrag.