Getypte notulen/verslag van een vergadering (pagina 2). -2-

loopende prijs een compensatie is voor den opslag, waar-
voor de Gemeente de lasten draagt. Spreker zegt nog,
dat de Gemeente voor 75 wagons opslag het vorige jaar
ruim f. 14.000,- heeft betaald; zal de opstelling der
kosten volledig op het peil van het vorige jaar worden
gehandhaafd, hetgeen bij de ingediende opstelling is ge-
beurd, dan zou de Gemeente dus moeten betalen voor onge-
veer 400 wagons opslag = f. 75.000,-. Men moet hierbij
niet vergeten, dat de onderhavige opslag thans een
belangrijk deel zal uitmaken van den totalen aanvoer ~~van~~
wagons in hetgeheele winterseizoen, mogelijk 40 %. Voor
een groot gedeelte van den normalen aanvoer moet dus de
Gemeente thans de kosten betalen.

De Heer Dijkstra antwoordt hierop, dat de handel in normale tijden zoo'n
grooten opslag nimmer voor haar rekening zou nemen. Elke
grossier had wel een paar wagons groente opgeslagen, doch
nooit dergelijke hoeveelheden als thans het geval is.
Daar komt bij, dat bij een directe lossing aan den klein
handel de kosten veel minder zijn dan wanneer goederen
moeten worden opgeslagen. In dat geval moet namelijk
veel meer arbeidsloon worden uitbetaald. Bovendien is
het gewichtsverlies veel grooter en komen er nog extra
kosten bij voor het uitzoeken en sorteeren der artikelen
wanneer zij te zijner tijd aan den kleinhandel moeten
worden uitgegeven. Voorts moet rekening worden gehouden
met de mogelijkheid, dat de kwaliteit van de artikelen
in het koelhuis achteruit gaat. Dit klemt thans temeer,
omdat de kwaliteit van de opgeslagen goederen momenteel
niet zeer goed is. Het is daarom denkbaar, dat de Com-
binatie momenteel A-kwaliteitsuien in het koelhuis op-
slaat, terwijl deze over enkele maanden, wanneer de uien
worden uitgegeven, door de C.C.D. worden gequalificeerd
als B- uien. Verder memoreert spreker, dat het vorige
jaar rapen in schepen konden worden opgeslagen. Thans
moet echter alles worden gelost, hetgeen weer extra kos-
ten met zich mede brengt. Vast staat, dat de Combinatie
de Gemeente alleen de extra kosten in rekening brengt.

De Heer Draaisma zegt, dat men het onkostencijfer eens moet vergelijken
van Amsterdam met de andere groote steden in Nederland.
Daarbij zal blijken, dat de Gemeente Amsterdam enkele
duizenden guldens voor den opslag heeft uitgegeven, ter-
wijl het andere gemeenten soms tonnen heeft gekost in
verband met het optreden van bederf.

De heer Van Meurs zegt, dat de vergelijking met de andere steden nog niet
mag beteekenen, dat Amsterdam hiervoor een premie moet
betalen. Spreker herhaalt, dat hij het duidelijke gevoel
heeft, dat hij veel geld moet betalen, dat anders door
den handel zelf zal worden betaald. Spreker wijst nog
eens met nadruk op den oploopenden prijs; de Gemeente
zal dus de lasten moeten dragen, terwijl de grossiers
te zijner tijd de baten, voortvloeiende uit den opslag,
namelijk den verhoogden prijs zullen krijgen. Het is
toch zoo, dat wanneer de Gemeente den opslag zelf zou
verzorgen, en de werkzaamheden, daaraan verbonden, zou
uitbesteden, zij wellicht een belangrijk deel van het
bedrag ad. f. 70.000,- zou verdienen; als zij echter
een en ander aan den handel overlaat, zou zij f. 70.000,-
moeten betalen.

De Heer Dijkstra zegt nog, dat wanneer een grossier een wagon rapen aan-
krijgt, hij daarop slechts eenmaal kosten maakt, namelijk
de kosten van lossing aan den kleinhandel. Bij opslag in
het koelhuis komen daar echter driemaal kosten op, name-
lijk ten eerste de opslag in het koelhuis, ten tweede In dit document wordt een zakelijk conflict zichtbaar over de financiering van grootschalige voedselopslag. De kernpunten zijn:

1. Explosieve kostenstijging: De kosten voor de Gemeente stijgen van f. 14.000 (voor 75 wagons) naar een geschatte f. 75.000 (voor 400 wagons).
2. Logistieke complexiteit: Dijkstra legt uit dat de huidige schaal van opslag uniek is. Hij wijst op verborgen kosten zoals extra arbeidsloon, gewichtsverlies en kwaliteitsvermindering (uien die degraderen van A- naar B-kwaliteit).
3. Belangentegenstelling: Van Meurs wantrouwt de regeling. Hij vreest dat de Gemeente alle financiële risico's en kosten draagt, terwijl de handelaren (de grossiers) profiteren van de prijsstijgingen op het moment dat de voorraad later wordt verkocht.
4. Vergelijking met andere steden: Draaisma verdedigt het beleid door te stellen dat Amsterdam het relatief goedkoop doet vergeleken met andere steden waar veel producten door bederf verloren zijn gegaan. Dit document stamt zeer waarschijnlijk uit de periode van de Tweede Wereldoorlog in Nederland. Dit valt af te leiden uit de volgende elementen:
5. De C.C.D.: Er wordt gerefereerd aan de Centrale Crisis Controle Dienst. Dit was een overheidsorgaan dat tijdens de bezetting toezag op de naleving van de distributieregels en de kwaliteit van goederen.
6. Voedselschaarste en distributie: De discussie over het opslaan van uien en rapen in enorme hoeveelheden (wagons) duidt op een centraal geleide voedselvoorziening, noodzakelijk in een oorlogseconomie om de winter door te komen.
7. Prijsbeheersing: De spanning tussen de "oploopende prijs" en de gemeentelijke bemoeienis is typerend voor een markt die door de overheid strak werd gereguleerd om woekerprijzen en zwarte handel te voorkomen, terwijl de kosten voor koeling en transport wel gedekt moesten worden.