Handgeschreven verslag of rapportage (mogelijk een kopie of concept uit een ambtelijk dossier). (Pagina 1)

deze hun medewerking toegezegd, doch
wezen erop, dat in de meeste gevallen
reeds het kwaad reeds bij de visschers
begint, die hun de door hen gevangen aal
slechts ten deele aan den afslag afleveren.
Bovendien zijn in de verdeeling te V’dam
in totaal 153 kleinhandelaren opgenomen,
waarvan er slechts ongeveer 50 handel
drijven te A’dam. De overigen zijn in
andere steden en de randgemeenten van A’dam
gevestigd en vallen dus buiten de controle-
maatregelen. Ook met de van deze mensen
toegezegde aal wordt vaak zwarte handel
gedreven.
Hierna hebben wij over deze aange-
legenheid gehoord de A’damse handelaren,
commissieleden, Gootjes en Hammers.
Deze spraken als hun oordeel uit, hetgeen
naar hun zeggen door alle A’damse handelaren
wordt gedeeld, dat het voor den goeden gang
van zaken dringend noodzakelijk is, dat alle
voor A’dam bestemde visch op één centraal
punt d.i. den A’damse afslag, wordt
verdeeld. Zij wezen er in de eerste plaats op, dat
het formeele argument der N.V.C. (eigen toewijzing op
primaire afslag) niet steekhoudend kon zijn, omdat
de Centrale dit standpunt voor den Ymuider afslag
heeft verlaten. Zij heeft daar verschillende A’damse
kleinhandelaren, die op Ymuiden rechtstreeks van
den afslag kochten, uitgeschakeld en slechts toewijzing
verleend aan groothandelaren. Voorts wezen Hammers
en Gootjes op de ernstige knoeierijen, die, volgens
hen, door visschers en de zgn. buitenvaarders te Volen-
dam werden gepleegd. Hiertegenover hebben wij aan-
gevoerd, dat ook bij verdeeling van de V’damse aal
te A’dam aan het knoeien van visschers en buitenvaarders
geen paal en perk zou worden gesteld; integendeel.
Te verwachten is, dat in dit geval alle Volendammers
hieraan zullen gaan medewerken. We hebben dan
ook de door ons (met de V’dammers) besproken maatregelen met Hammers
c.s. besproken en erop gewezen, dat, zoo goed als
controle op de kleinhandelaren van de V.M. naar
en op de verkoopplaatsen in de stad mogelijk is, zoo
goed kan ook de controle van den afslag Volendam
naar de verkoopplaatsen alhier worden georganiseerd. De tekst beschrijft een conflict over de distributie en controle van aal (paling) tussen de vissers in Volendam en de handelaren in Amsterdam. De kernpunten zijn:

1. Zwarte Handel: Er wordt geklaagd dat vissers hun vangst niet volledig bij de officiële afslag inleveren, maar clandestien verhandelen.
2. Controleproblematiek: Van de 153 kleinhandelaren in de Volendamse verdeling werken er slechts 50 in Amsterdam; de rest onttrekt zich aan Amsterdamse controle.
3. Centralisatie-eis: Amsterdamse handelaren (Gootjes en Hammers) pleiten voor één centraal distributiepunt op de Amsterdamse afslag. Zij gebruiken IJmuiden als precedent, waar de N.V.C. de directe verkoop aan kleinhandelaren aan banden heeft gelegd.
4. Tegenargument: De rapporteurs (de "wij" in de tekst) betwijfelen of centralisatie in Amsterdam de "knoeierijen" van Volendamse vissers zal stoppen. Zij stellen voor om de controle vanuit de afslag in Volendam naar de verkooppunten beter te organiseren, vergelijkbaar met de controle op de V.M. (waarschijnlijk Voedselvoorziening-Maatregelen). Dit document stamt uit de periode van de Tweede Wereldoorlog of vlak daarna (de spelling en de afkorting N.V.C. wijzen hierop). De Nederlandsche Voedselvoorziening Commissie (N.V.C.) was tijdens de bezetting verantwoordelijk voor de strikte distributie van schaarse goederen. Vis, en met name paling, was een kostbaar goed waarvoor een levendige zwarte markt bestond. Het document illustreert de spanningen tussen de centrale distributie-organen, de lokale producenten (vissers) en de stedelijke handelaren die probeerden hun grip op de aanvoer te behouden of te versterken. De genoemde namen "Gootjes" en "Hammers" kunnen verwijzen naar bekende figuren in de toenmalige Amsterdamse vishandel. Gootjes Hammers (Amsterdamse handelaren/commissieleden).