Dienstbrief (intern schrijven) van de Gemeente Amsterdam. 22 oktober 1935. De Wethouder voor de Levensmiddelen, Wasch- en schoonmaak-, bad- en zweminrichtingen (S.R. de Miranda). De heer Directeur van den Dienst van het Marktwezen. № 81/10/1 M. 1935 24/10
E.d.M. GEMEENTE AMSTERDAM

AFD. L.M. 1935. AMSTERDAM, 22 October 1935.
No. 1121
BIJLAGEN

MEN WORDT VERZOCHT BIJ HET ANTWOORD NAUWKEURIG HET NUMMER EN DE AFDEELING VAN DIT SCHRIJVEN TE VERMELDEN.

[Handgeschreven aantekening:] Duinhoven
[Handgeschreven aantekening:] m.i. Dir WL

In verband met de besprekingen in de laatste vergadering van de Commissie voor Schoeisel gehouden inzake schoenreparatie op de markten, machtig ik U die kwestie ook in de Commissie van Advies voor de markten ter sprake te brengen. Uw desbetreffend rapport zie ik gaarne spoedig tegemoet.

De Wethouder voor de Levensmiddelen, Wasch- en schoonmaak-, bad- en zweminrichtingen,

[Signatuur: S.R. de Miranda]

Aan den heer Directeur van den Dienst van het Marktwezen.

Model G. A. 5
100.000-4-'34
[Rechtsonder handgeschreven:] 81 Dit document is een ambtelijke opdracht van de verantwoordelijke wethouder aan de directeur van de Dienst van het Marktwezen. De kern van de brief is het verzoek om het onderwerp 'schoenreparatie op de markten' te agenderen bij de adviescommissie voor de markten. Het feit dat er een specifieke 'Commissie voor Schoeisel' bestond, duidt op een gedetailleerde gemeentelijke bemoeienis met de handel in en het onderhoud van schoeisel, wat in de crisistijd van de jaren '30 een essentieel goed was.

De handgeschreven kantlijnnotities ("Duinhoven", waarschijnlijk een referendaris of afdelingshoofd, en "m.i. Dir WL") wijzen op de administratieve afhandeling en routering binnen de gemeentelijke diensten. De afkorting 'L.M.' staat voor de afdeling Levensmiddelen. De brief dateert uit oktober 1935, midden in de Grote Depressie. In deze periode was Amsterdam onderhevig aan strenge economische regulering. Wethouder S.R. (Monne) de Miranda (SDAP), wiens handtekening onderaan prijkt, was een invloedrijk bestuurder die zich inzette voor de verbetering van de leefomstandigheden van de Amsterdamse arbeidersklasse.

De 'Commissie voor Schoeisel' hield zich in die jaren niet alleen bezig met marktregulering, maar ook met de verstrekking van schoeisel aan minderbedeelden (de zogenaamde 'gemeenteschoenen'). Het toestaan of reguleren van schoenreparatie op openbare markten was een gevoelig punt, omdat het enerzijds een goedkope dienst voor de burger betekende, maar anderzijds concurrentie vormde voor de gevestigde schoenmakers in de stad die ook onder de crisis leden.