Ambtelijke brief/missive. 23 november 1935. Waarschijnlijk een secretaris of ambtenaar van de Commissie van Advies voor de Markten (mogelijk 'Hr. de Haer', gezien de aantekening rechtsboven). Hr. de Haer.

VM.

81/10/2 M. Verzonden 23/11 - '35.

23 November 1935.

den Heer Wethouder
voor de Levensmiddelen.
A l h i e r .

Ingevolge de machtiging vervat in Uw missive d.d. 22 October j.l. (afd.L.M.1935 No.1121) heb ik in een op 18 dezer gehouden vergadering van de Commissie van Advies voor de Markten andermaal het verbod van schoenreparatie op de markten aan de orde gesteld. De vertegenwoordigers van de organisaties van marktkooplieden en venters in deze Commissie handhaafden hun standpunt,waarvan ik bereids in myn rapport d.d.18 Februari 1935 (No.20/15 M.) mededeeling heb gedaan,namelyk dat zy tegenover het bedoelde verbod volstrekt afwyzend staan;zulks met uitzondering van den vertegenwoordiger van den Algemeenen Ventersbond, die geen leden onder de marktkooplieden heeft en die het belang der schoenmakers in dit geval, boven dat der marktkooplieden wil stellen.

Naar myn meening is dit laatste standpunt reeds daarom onhoudbaar, omdat door de nopjes-rubber niet alleen de markt-kooplieden worden gebaat, maar vooral ook de werkloozen, die thans tegen zeer geringe kosten hun schoenen kunnen laten repareeren;terwyl de schoenmakers de nopjes-rubber in het algemeen niet willen toepassen. Ik deel dan ook volkomen de opvatting van de grootst mogelyke meerderheid der Commissie, dat het onderhavige verbod behoort te worden afgeschaft. Het betreft in hoofdzaak acht kooplieden, waarvan sommigen Dit document is een adviesbrief betreffende de regelgeving op de markten, specifiek gericht op het verbod op schoenreparaties door marktkooplieden.

Kernpunten:
* Conflict: Er is een belangentegenstelling tussen de marktkooplieden (die goedkope reparaties willen aanbieden) en de traditionele schoenmakers (die hun nering willen beschermen).
* Technische innovatie: De "nopjes-rubber" (waarschijnlijk geprefabriceerde rubberen zolen of reparatiemateriaal) maakt snelle en goedkope reparaties mogelijk. De traditionele schoenmakers weigeren dit materiaal blijkbaar te gebruiken, mogelijk uit vaktrots of behoudzucht.
* Sociaal argument: De opsteller van de brief voert aan dat de afschaffing van het verbod vooral de werklozen ten goede komt, die zo goedkoop hun schoeisel kunnen laten herstellen.
* Besluit: De Commissie adviseert met een grote meerderheid om het verbod op te heffen. Het document dateert uit november 1935, midden in de crisisjaren (De Grote Depressie). De nadruk op het belang voor "werkloozen" is typerend voor deze periode, waarin armoede wijdverspreid was en goedkope alternatieven voor levensonderhoud essentieel waren.

De brief illustreert de verschuiving van traditioneel ambachtelijk werk naar goedkopere, industriële of semi-industriële oplossingen op de markt. Het toont ook de bureaucratische gang van zaken in een grote Nederlandse gemeente, waarbij verschillende belangenorganisaties (zoals de Algemeenen Ventersbond) betrokken waren bij de besluitvorming via adviescommissies. De onderstrepingen in de tekst (met rode inkt in het origineel) benadrukken de belangrijkste argumenten voor de wethouder: de doelgroep van werklozen en het beperkte aantal direct betrokken kooplieden. M. Verzonden