Extract uit het Boek der Besluiten van Burgemeester en Wethouders (B&W) van Amsterdam. [Bovenaan links, gestempeld:]
№ 20/2/1 M. 1936³⁻

[Bovenaan rechts, handgeschreven:]
Marktw.

[In de rechterkantlijn bovenaan, handgeschreven notitie:]
m/ Dir WB
A bts. Deltaar.

[Links onder het stempelnummer:]
No. 1121 L.M. 1935.

[Rechts onder de handgeschreven kop:]
Intrekking verbod schoen-
reparatie op de markten.

[Gecentreerd:]
E x t r a c t
uit het Boek der Besluiten van
Burgemeester en Wethouders van Amsterdam
Vrijdag, 20 December 1935,

Op voorstel van den Wethouder voor de Levensmiddelen, Wasch-
en schoonmaak-, bad- en zweminrichtingen wordt het volgende besluit
genomen:
Burgemeester en Wethouders van Amsterdam,
Gezien het rapport van den Directeur van het Marktwezen dd. 23
November 1935, No. 81/10/2 M. (No. 1121 L.M.)
B e s l u i t e n :
hun besluit van 15 Maart 1935, No. 905 L.M., in zake een verbod van
schoenreparatie op de markten in te trekken.

Afschrift van dit besluit zal worden gegeven aan de afdeeling

Levensmiddelen, Wasch- en schoonmaak-, bad- en zweminrichtingen
(3 stuks).

[Linksonder, handgeschreven markering:]
afg

[Linksonder, diagonaal handgeschreven notitie:]
medegedeeld
in Marktblad
7 op 22/1 36.
[Paraaf]

[Rechtsonder:]
Voor eensluidend extract,
de Secretaris,
(get.) VAN LIER.

[Uiterst rechtsonder, handgeschreven:]
20 Dit document is een getypt uittreksel van een officieel raadsbesluit. De tekst hanteert de formele ambtelijke taal van die tijd (bijv. "in zake", "dd.", "den Wethouder"). Het toont de administratieve keten: een voorstel van een specifieke wethouder, gebaseerd op een rapport van de Directeur van het Marktwezen, leidend tot een officieel besluit van B&W. De handgeschreven aantekeningen onderaan bewijzen dat het besluit daadwerkelijk is uitgevoerd en gecommuniceerd via het 'Marktblad' op 22 januari 1936. De portefeuille van de wethouder (Levensmiddelen, Wasch- en schoonmaak-, bad- en zweminrichtingen) geeft een interessant inkijkje in de toenmalige taakverdeling binnen de gemeente Amsterdam. Het besluit vindt plaats tegen de achtergrond van de economische crisis in de jaren '30. Markten waren in deze periode van vitaal belang voor zowel de werkgelegenheid als de toegang tot betaalbare diensten voor de burger. In maart 1935 was er blijkbaar een verbod ingesteld op schoenreparatie op de markt, mogelijk om de gevestigde schoenmakers in winkelpanden te beschermen tegen concurrentie. De intrekking van dit verbod, slechts negen maanden later, suggereert dat het verbod onhoudbaar was, wellicht door protesten van marktkooplieden of de behoefte van de Amsterdamse bevolking aan goedkope reparatiediensten tijdens de crisis. De secretaris Van Lier (E.P. van Lier) was een bekende figuur in de Amsterdamse gemeenteadministratie in die jaren.