Bestelbon voor groentendistributie. [Linkerzijde]
XXX
Gemeentelijke Distributie van Groenten

Bestelbon A № 077739

GEZINSKAART No. ...........................................................

Het nevenstaande wordt slechts afgeleverd tegen
afgifte van dezen bon en van de desbetreffende
strook der gezinskaart. De groenten kunnen op
de daarvoor aangewezen uren worden afgehaald
aan distributieplaats ........................................................... .

Zoek geraakte bonnen worden niet vergoed.

Deze bon is slechts geldig in de week
volgende op die waarin besteld is.

Datum bestelling ...........................................................

[Rechterzijde]
.......... pond roode kool
.......... ,, savoye kool
.......... ,, uien
.......... ,, wortelen
.......... ,, koolrapen
.......... ,, bieten (rauw)
.......... ,, zuurkool

Totaal .......... pond à 3 cent per kg = f ..........

Bovenstaand bedrag door mij ontvangen.

(Handteekening)

.................................................................................................... * Doel: Het document diende als officieel bewijs voor het bestellen en afhalen van gerantsoeneerde groenten.
* Inhoud: De bon bevat ruimte voor het gezinskaartnummer en de besteldatum. Aan de rechterkant staat een lijst met specifieke groenten (voornamelijk kool- en wortelsoorten) die men kon bestellen in ponden (500 gram).
* Prijsstelling: Opvallend is de vaste prijs van "3 cent per kg", wat wijst op een strak gereguleerde distributieprijs tijdens de bezettingsjaren.
* Identificatie: Het "XXX" symbool linksboven is het wapen van de stad Amsterdam, wat bevestigt dat dit een formulier van de Amsterdamse gemeentelijke distributiedienst is. Dit document stamt uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. Vanwege de toenemende schaarste werd vrijwel de gehele voedselvoorziening door de overheid gecontroleerd via een distributiesysteem. Burgers hadden "distributiebescheiden" nodig, zoals de hier genoemde 'gezinskaart', om aanspraak te kunnen maken op basisbehoeften.

De lijst met groenten (rode kool, savooiekool, uien, wortelen, koolrapen, bieten en zuurkool) weerspiegelt de producten die lokaal beschikbaar waren en goed bewaard konden worden. Deze eenvoudige wintergroenten vormden vaak het hoofdbestanddeel van de maaltijd wanneer luxere producten of vlees niet langer verkrijgbaar waren. De strikte voorwaarden op de bon ("slechts geldig in de week volgende op die waarin besteld is") illustreren de bureaucratische precisie waarmee de voedselschaarste beheerst probeerde te worden.