Zakelijke brief / Kennisgeving van administratieve fout. 19 januari 1939. De Directeur van de Vischmarkt (vermoedelijk Den Helder of Harlingen, gezien de bestemming Texel). Firma W. Dryver Czn., Hoekstraat 9, Texel. [Handgeschreven rechtsboven:]
M. Müller
Vischmarkt.

[Handgeschreven middenboven:]
Verzonden 19/1

[Links:]
46A/4/2 M.

[Rechts:]
vP/G.

19 Januari 1939.

Firma W.Dryver Czn.,
Hoekstraat 9,
T e x e l .

Hiermede bericht ik U, dat in de afrekening van de op 13 Januari jl. van U aan den Vischafslag hier ter stede verkochte tongen een abuis is gemaakt, tengevolge waarvan aan U een bedrag van f 19,69 te weinig is uitbetaald. Dit bedrag ligt ten kantore van de Vischmarkt te Uwer beschikking; het zal, zonder Uw tegenbericht, bij de eerstvolgende afrekening van op den afslag verkochte visch, met U worden verrekend.

De Directeur, * Inhoud: De brief dient om de Firma W. Dryver Czn. op de hoogte te stellen van een gemaakte fout ("abuis") in de financiële afwikkeling van een partij tong (vis) die op 13 januari 1939 was verkocht via de visafslag. De firma heeft ƒ 19,69 te weinig ontvangen. De directeur biedt aan dit bedrag contant uit te betalen op kantoor of het te verrekenen met de volgende transactie.
* Taalgebruik: Het document hanteert de toenmalige spelling (vóór de wijziging van 1947), herkenbaar aan woorden als "Vischmarkt", "visch" en de verbuiging "den Vischafslag". De toon is formeel en zakelijk-correct.
* Handgeschreven toevoegingen: De notitie "Verzonden 19/1" bevestigt dat de brief op de dag van datering is uitgegaan. De naam "M. Müller" rechtsboven verwijst mogelijk naar de behandelend ambtenaar of de directeur zelf.
* Valuta: Het bedrag wordt voorafgegaan door de schreefletter 'f', de afkorting voor de Nederlandse gulden (florijn). Dit document biedt een inkijkje in de dagelijkse administratieve gang van zaken in de Nederlandse visserijsector aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog. De Firma W. Dryver Czn. uit Texel was een bekende naam in de vishandel en scheepvaart op het eiland. De interactie tussen de visafslag op het vasteland en de handelaren op de eilanden was essentieel voor de lokale economie. Het bedrag van bijna 20 gulden was in 1939 een aanzienlijk bedrag (ter vergelijking: een gemiddeld weekloon voor een arbeider lag toen rond de 25 tot 30 gulden). De nauwkeurigheid waarmee dergelijke kleine bedragen werden gecorrigeerd, getuigt van een strikte boekhoudkundige discipline bij de gemeentelijke of provinciale visafslagen. W. Dryver