Ambtelijke notitie / intern memo betreffende een verzoek om restitutie. De heer Gier is herhaaldelijk aangemaand om
zijn kaarten in orde te maken, door portiers
en personeel kaartencontrole.
Zoolang de heer Gier zijn kaarten niet in orde
had gemaakt, moest hij telkens f 0.25 betal.
Deze bonnen werden afgeschreven, zoodat
legitimatiekaarten voor ’39 aanwezig waren.
Nu restitutie te vragen hiervoor lijkt mij
wel wat te onbeschaamd.
De heer Gier had even meer moeten zorgen
dat zijn kaarten op tijd in orde waren.
Dus m.i. geen restitutie.

[Onderaan links:]
Bonnen / retour 2 / 53/17/2 (in rood potlood)

[Onderaan midden:]
Mees 1/2 ’39 2/2 ’39
niet voor inwilliging in aanmerking
komen dd. 3/2 39 amp

[Onderaan rechts:]
Accord, geen restitutie
1/2 ’39 Wha— De tekst betreft een afwijzing van een verzoek om terugbetaling (restitutie). Een zeker persoon, de heer Gier, had verzuimd zijn legitimatiebewijzen of toegangskaarten tijdig te vernieuwen of te ordenen. Ondanks herhaalde waarschuwingen van het controlepersoneel ("portiers en personeel kaartencontrole") bleef hij nalatig. Als gevolg daarvan moest hij bij iedere controle een bedrag van 25 cent (f 0.25) betalen, waarschijnlijk als administratieve boete of voor tijdelijke bewijzen.

Nu de definitieve kaarten voor het jaar 1939 eindelijk in orde zijn, heeft de heer Gier gevraagd om het eerder betaalde geld terug te krijgen. De opsteller van de notitie (waarschijnlijk Mees) vindt dit verzoek "onbeschaamd", aangezien de kosten het directe gevolg waren van de eigen laksheid van de betrokkene. De conclusie is dan ook resoluut: "geen restitutie". Deze beslissing wordt door een hogere functionaris geaccordeerd. Het document dateert van februari 1939, een periode waarin de administratieve controle in Nederland (mede door de dreigende oorlogssituatie) toenam. Het gebruik van "legitimatiekaarten" en "kaartencontrole" bij de ingang suggereert een werkomgeving in een grote fabriek, een havenbedrijf of een overheidsinstelling waar strikte toegangscontrole gold. De toon van de notitie is kenmerkend voor de vooroorlogse bureaucratie: zakelijk, streng en met een moreel oordeel over de burger of werknemer die zich niet aan de regels houdt. De genoemde bedragen (25 cent) lijken naar moderne maatstaven klein, maar waren destijds een reële sanctie voor een arbeider of kleine beambte. Gier (De heer) Gier had (De heer) Gier is (De heer)