Getypte ambtelijke brief / adviesnota. 13 juli 1939. [Linksboven:]
53/54/2 M
1

[Rechtsboven, handgeschreven:]
A. Kuiper [?]

[Rechtsboven:]
VP/G.

13 Juli 1939

[Links:]
Verzoek van den Marktbond
"Mercurius" inzake kwyt-
schelding entréegeld Centrale
Markt by verlies van jaar-
toeganskaart.

[Rechts:]
den Heer Wethouder
voor de Levensmiddelen,
A l h i e r.

Onder terugzending van het met Uw kantbrief d.d. 3 dezer om advies ontvangen stuk No. 550 L.M.1939 heb ik de eer U te berichten, dat, ingevolge artikel 6 van het Reglement op de Centrale Markt, wanneer een legitimatiekaart, welke noodig is om toegang tot die markt te verkrygen, is verloren geraakt, tegen betaling van ƒ 0,25 administratiekosten een duplicaat wordt uitgereikt. Een dergelyk voorschrift bestaat echter niet met betrekking tot het betalingsbewys van het op de Centrale Markt verschuldigde entréegeld. Hiervoor is van toepassing artikel 33 lid 2 van de Verordening op de heffing van markt-, standplaats- en ventgelden, waar wordt bepaald, dat van elke betaling een bewys wordt afgegeven, dat aan de ambtenaren van het Marktwezen op hun aanvraag moet worden ter hand gesteld en bij gebreke waarvan de belasting geacht wordt niet te zyn betaald. Indien derhalve het betalingsbewys van voor een kalenderjaar betaald entréegeld is verloren gegaan, wordt dit entréegeld geacht niet te zyn voldaan en moet de belanghebbende opnieuw betalen. Dit voorschrift lykt hard, vooral omdat bij de administratie van myn dienst bekend is, wie het entréegeld per kalenderjaar heeft betaald. Nochtans wordt verandering van deze bepalingen ontraden, omdat de mogelykheid van fraude ontstaat, wanneer al te gemakkelyk duplicaten van betalingsbewyzen worden verstrekt. In de practyk ondervinden de belanghebbenden trouwens van deze voorschriften slechts weinig nadeel. Het komt namelyk meermalen [afgesneden] Dit document is een ambtelijk advies gericht aan de Wethouder voor de Levensmiddelen (waarschijnlijk van de gemeente Amsterdam, gezien de referentie naar de "Centrale Markt"). De kern van de zaak is een verzoek van de Marktbond "Mercurius". Zij pleiten voor coulance wanneer een marktkoopman zijn jaarkaart/betalingsbewijs voor de markttoegang verliest.

De ambtenaar die het advies schrijft, stelt vast dat er een juridisch verschil bestaat tussen de legitimatiekaart (identiteitsbewijs voor de markt) en het betalingsbewijs (het bewijs dat de belasting is voldaan).
1. Een verloren legitimatiekaart kan voor ƒ 0,25 worden vervangen.
2. Een verloren betalingsbewijs wordt volgens de geldende verordening niet vervangen; wie het bewijs niet kan tonen, wordt geacht niet te hebben betaald.

Hoewel de schrijver toegeeft dat dit "hard" overkomt (omdat de administratie wel degelijk weet wie er betaald heeft), adviseert hij negatief op het verzoek tot wijziging. De reden hiervoor is strikt bureaucratisch en preventief: men is bang voor fraude (bijv. het uitlenen of doorverkopen van duplicaten). De datum van de brief, juli 1939, plaatst dit document in de late crisisjaren, vlak voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. De "Centrale Markt" (geopend in 1934 in Amsterdam-West) was destijds een hypermodern complex voor de groothandel in levensmiddelen.

De Marktbond "Mercurius" was een belangrijke belangenbehartiger voor marktkooplieden. De strikte houding van de overheid in dit document is typerend voor de vooroorlogse bureaucratie: regels werden strikt gehandhaafd om elke schijn van fraude of willekeur te vermijden, zelfs als de administratieve middelen (zoals de genoemde eigen administratie) een soepelere oplossing mogelijk maakten. Het document illustreert de spanningslijn tussen de rechtszekerheid van de overheid en de praktische behoeften van kleine zelfstandigen in die tijd. A. Kuiper Gemeente Amsterdam Marktwezen