Getypte brief/adviesnota (waarschijnlijk een doorslag). 13 juli 1939 (afgeleid van "13 Juli 9", waarbij de 9 destijds vaak als afkorting voor '39 werd gebruikt). De Directeur (vermoedelijk van de Markthallen of een gerelateerde gemeentelijke dienst). Den Heer Wethouder voor de Levensmiddelen te Amsterdam. 1                                13 Juli                   9
53/54/2                 den Heer Wethouder voor de
Amsterdam.                              Levensmiddelen

voor, dat een koopman zijn betalingsbewijs verliest en dus ge-
durende eenige maanden het entréegeld opnieuw moet betalen,
doch dat hij het daarna terugvindt. De schade blijft dan tot
één of enkele guldens beperkt. Indien het betalingsbewijs
inderdaad niet wordt teruggevonden, kan aan het einde van
een kalenderjaar alsnog worden overwogen om den belangheb-
bende, krachtens artikel 36 van de Heffingsverordening, op
gronden van billijkheid teruggave van het te veel betaalde
entréegeld toe te staan. Deze teruggave moet dan natuurlijk
alleen worden verleend, indien aannemelijk is, dat het ver-
loren gegane betalingsbewijs niet op een of andere wijze is
misbruikt.
       Ik heb de eer U te adviseeren den adressant te
doen berichten, dat het niet wenschelijk wordt geacht om de
ten deze bestaande voorschriften te veranderen. Echter kan
aan het einde van dit kalenderjaar worden overwogen om aan
den door adressant bedoelden koopman, D.Espinoza, restitutie
van alsdan te veel betaald entréegeld te verleenen, indien
blijkt, dat het betalingsbewijs inderdaad definitief verloren
is gegaan.

                                           De Directeur, Het document is een ambtelijk advies over een administratieve kwestie betreffende de markt- of handelsvoorschriften in Amsterdam. Een koopman, D. Espinoza, heeft zijn betalingsbewijs voor het 'entréegeld' verloren en verzoekt om restitutie van de extra kosten die hij daardoor heeft moeten maken.

De directeur adviseert de wethouder om:
1. Vast te houden aan de algemene regels: Er is geen aanleiding om de bestaande voorschriften structureel te wijzigen voor incidentele gevallen van verlies.
2. Individuele coulance toe te passen: Op basis van de 'billijkheid' (artikel 36 van de Heffingsverordening) kan aan het eind van het jaar een teruggave worden overwogen, mits misbruik van het verloren bewijs kan worden uitgesloten en het verlies definitief is.

De tekst hanteert de formele spelling en grammatica van voor de spellingherziening van 1947 (bijv. "eenige", "wenschelijk", "den adressant"). De brief dateert van 13 juli 1939, een periode van grote politieke spanning vlak voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. De functie "Wethouder voor de Levensmiddelen" was in Amsterdam van groot belang voor de regulering van markten en de voedselvoorziening in de stad.

De naam "D. Espinoza" wijst zeer waarschijnlijk op een lid van de Sefardisch-Joodse gemeenschap, die historisch gezien een prominente rol speelde in de Amsterdamse handel. Dit document illustreert hoe de gemeentelijke bureaucratie zelfs in tijden van internationale crisis bleef functioneren rondom kleine administratieve geschillen, waarbij de 'menselijke maat' (billijkheid) via specifieke wetsartikelen kon worden toegepast. D. Espinoza