Getypte brief/memorandum (doorslag of origineel op officieel papier). 22 februari 1939 (afgeleid uit de tekst "van 1 Januari 1939 af"). De Directeur (vermoedelijk van de Dienst van het Marktwezen). 1 22 Februari 9
64/5/3 den Heer Wethouder voor de
Amsterdam. Levensmiddelen

Markt mag in den loop van een jaar niet gaan veilen zonder
toestemming van den dienst van het Marktwezen.
4e. Restitutie van plaatsgeld aan tuinders die in
den loop van een jaar gaan veilen, zal van 1 Januari 1939 af
niet meer mogelyk zyn (het desbetreffende machtigingsbesluit
van Burgemeester en Wethouders zal voor intrekking worden
voorgesteld).
5e. Iedere tuinder, die op eigen naam een tuin
bezit en daarvoor een erkenning heeft, moet zelfstandig een
tuindersplaats op de Centrale Markt bezetten, indien hy al-
daar zyn producten wil verkoopen. Hy mag zyn producten niet
op de plaats van een anderen tuinder verkoopen.
6e. Heeft een tuinder een tuin van slechts 1/3 of
1/4 ha, althans te klein voor de bezetting van een volledige
marktplaats (in het algemeen is 1 ha voldoende voor een
glastuinder; voor een koude-grond-tuinder kan 1 ha onvol-
doende zyn), dan zal in overleg met de Tuindersorganisaties
worden besproken, wat van geval tot geval voor zulk een
tuinder gewenscht is.

                                    De Directeur, Dit document bevat een reeks ambtelijke bepalingen (punten 4 t/m 6 zijn zichtbaar) betreffende de exploitatie van de Centrale Markt in Amsterdam. De kernpunten zijn:

1. Financieel: De afschaffing van de restitutie van "plaatsgeld" per 1 januari 1939. Dit duidt op een strenger financieel beleid of een vereenvoudiging van de administratie.
2. Individuele verantwoordelijkheid: Tuinders worden verplicht om hun eigen producten op een eigen, zelfstandige plaats te verkopen. "Onderhuur" of het verkopen op de plek van een ander wordt expliciet verboden.
3. Maatwerk voor kleine tuinders: Er wordt een uitzondering of overlegmogelijkheid geboden voor zeer kleine producenten (kleiner dan 1/4 hectare) die een volledige marktplaats niet kunnen vullen. Hierbij wordt een interessant onderscheid gemaakt tussen de productiviteit van glastuinbouw versus koude-grond-tuinbouw.

De spelling is kenmerkend voor de vroege 20e eeuw (bijv. "mogelyk", "zyn", "verkoopen"). Het document dateert uit het begin van 1939, een periode waarin de economische regulering in Nederland toenam, mede door de dreigende internationale situatie. De Centrale Markt van Amsterdam was (en is) een vitaal punt voor de voedselvoorziening van de stad. De "Wethouder voor de Levensmiddelen" was een cruciale post in het gemeentebestuur, verantwoordelijk voor de distributie en betaalbaarheid van voedsel. Deze specifieke regels lijken bedoeld om de orde op de markt te handhaven, wildgroei aan informele handel tegen te gaan en de inkomsten uit marktgelden te consolideren. De betrokkenheid van "Tuindersorganisaties" toont aan dat er destijds al sprake was van corporatistisch overleg tussen de overheid en beroepsgroepen.