Getypte brief/memorandum (pagina 2 van een meerdelig document). Niet expliciet vermeld op deze pagina, maar refereert aan het belastingjaar 1939. De Directeur der afdeeling Arbeidszaken. 2

door de Inspectie der Directe Belastingen, by de vaststelling van
het zuiver inkomen, medegeteld zal worden.

Daarentegen behoeft het personeel de uitkeering uit het
Spaarfonds, welke het by ontslag ontvangt, niet aan de Belasting-
administratie op te geven, daar deze zgn. "uitkeering-in-ééns"
niet belastbaar is, omdat dit gepaard gaat met het verbreken van
het dienstverband.

Ik verzoek U het personeel, dat onder een spaargeldrege-
ling valt, met het vorenstaande in kennis te stellen, opdat het
hiermede rekening kan houden by het invullen van het belasting-
biljet met de gegevens over het jaar 1939.

Zoo noodig zyn meerdere exemplaren van dit schryven op
aanvraag te verkrygen op kamer 247 van myn afdeeling, telefoontoe-
stel 461.

De Directeur der afdeeling Arbeidszaken,

[Handtekening: M. Prins] Het document betreft een instructie van de afdeling Arbeidszaken (waarschijnlijk van een overheidsinstantie of een groot bedrijf) aan leidinggevenden om hun personeel te informeren over de belastingregels voor het jaar 1939.

De kern van de boodschap is een onderscheid in fiscale behandeling:
1. Bepaalde inkomsten (waarschijnlijk rente of periodieke inleg, gezien de eerste zin van de pagina) worden door de belastingdienst meegeteld bij het 'zuiver inkomen'.
2. Een eenmalige uitkering uit het spaarfonds bij ontslag (de "uitkeering-in-ééns") is echter vrijgesteld van belasting. De reden hiervoor is dat deze uitkering direct gekoppeld is aan het beëindigen van het dienstverband.

Het document dient als een officiële richtlijn om werknemers te helpen bij hun belastingaangifte over 1939, zodat zij niet onnodig belasting betalen over hun vertrekvergoeding uit het spaarfonds. Dit document stamt uit de periode eind 1939 of begin 1940, vlak voor of aan het begin van de Tweede Wereldoorlog in Nederland. De taal weerspiegelt de tijdgeest door het gebruik van de spelling-Marchant (kenmerkend door de 'y' in woorden als by, zyn, schryven en verkrygen), die in 1947 officieel werd vervangen door de huidige spelling.

De verwijzing naar kamer 247 en telefoonnummer 461 duidt op een aanzienlijke bureaucratische organisatie. In deze tijd was het beheer van personeelsfondsen en spaarregelingen een belangrijk onderdeel van de secundaire arbeidsvoorwaarden bij grote werkgevers. Het document illustreert de actieve rol die de werkgever destijds speelde in de communicatie tussen de Belastingdienst en de werknemer.