Getypt verslag (notulen), pagina 2. Niet expliciet vermeld, maar verwijst naar de situatie sinds 1934. Gezien het taalgebruik en de context waarschijnlijk eind jaren '30. -2-

De heer Reygwart, hierna het woord verkrijgende, deelt mede, dat oorspronke-
lijk in 1934 den contrôleurs geen dienst op Zondag werd opge-
dragen. Sindsdien is de dienst op de markt Uilenburg ingesteld
terwijl' in bepaalde gevallen contrôle-diensten op Zondagen
noodig bleken te zijn. Het aantal dezer contrôle-diensten is
voortdurend vermeerderd, zoodat thans in de periode van Mei
tot en met September iedere contrôleur om de 14 dagen een
contrôle-dienst op den Zondag heeft te verrichten. Zooals uit
een door spreker overgelegd rooster van den dienst op de Zon-
dagsmarkt Uilenburg blijkt, doet één contrôleur-marktopzichter
die met de leiding is belast, permanent dienst, bijgestaan
door drie andere leden van het contrôleerende personeel.
Iedere ambtenaar krijgt op die wijze één maal in de 4 weken
op de Zondagsmarkt dienst te verrichten, met dien verstande,
dat per jaar 9 contrôleurs 14 Zondagsdiensten en 2 contrôleurs
15 Zondagsdiensten hebben te verrichten, daar het aantal be-
schikbare contrôleurs 11 bedraagt. Bovendien moet éénmaal in
de 4 weken een extra contrôle-dienst verricht worden, in ver-
band met het feit, dat een contrôleur-marktopzichter permanent
dienst doet op de Zondagsmarkt Uilenburg, zoodat hem geen
contrôle-diensten op Zondagen kunnen worden opgedragen. Ziekte
onder het personeel beteekent eveneens een verzwaring van den
Zondagsdienst, terwijl' spreker nog buiten beschouwing laat de
geva'len, waarin p'lotseling contrôle op Zondagen noodzakelijk
kan zijn. Met het oog op deze omstandigheden zou spreker het
op prijs stellen, indien de diensten voor de Zondagsmarkt
Uilenburg in een rooster werden opgenomen, zoodanig, dat
iedere contrôleur hoogstens één maal in de vier weken en dus
hoogstens 14 keer per jaar een Zondagsdienst kreeg toegewezen.
De overige te verrichten markt- en contrôle-diensten op Zon-
dagen, welke dus buiten den rooster zouden vallen, zijn dan
overwerkuren, waarvoor de vastgestelde vergoeding betaald
dient te worden.

De Voorzitter merkt op, dat in 1934 niet over Zondagsdiensten is gesproken,
omdat destijds voor de markt Uilenburg een andere regeling
gold; daar waren toen namelijk particuliere inners werkzaam.
De noodzaak van ventcontrôle op Zondagen is eerst in de prac-
tijk gebleken. Spreker vraagt zich af, of het niet mogelijk
is, de overige Zondagsdiensten, welke naast den door de con-
trôleurs aanvaarden marktdienst op Uilenburg verricht moeten
worden, zoodanig te verdeelen, dat daarvoor geen extra-beta-
ling noodig is. * Kernproblematiek: De controleurs van de markt Uilenburg kampen met een steeds hogere werkdruk op zondagen. Waar er in 1934 nog geen zondagsdienst was, moeten ze nu (in het hoogseizoen) om de week op zondag werken.
* Voorstel Reygwart: Hij pleit voor een vast rooster waarbij men maximaal eens in de vier weken (14 keer per jaar) op zondag werkt. Alles daarboven zou als officieel overwerk vergoed moeten worden. Hij wijst ook op de kwetsbaarheid bij ziekte of onvoorziene omstandigheden ("geva'len").
* Reactie Voorzitter: De voorzitter werpt tegen dat de situatie in 1934 onvergelijkbaar was omdat de marktgelden toen door particulieren werden geïnd. Hij zoekt naar een oplossing waarbij de werkdruk verdeeld wordt zonder dat dit leidt tot extra loonkosten ("extra-betaling").
* Taalkundige details: De tekst bevat diverse typische kenmerken van vooroorlogs ambtelijk Nederlands, zoals de "ringel-s" spelling (hoewel hier getypt), het gebruik van de accusatief ("den contrôleurs") en het Franse accent op "contrôle". Opvallend zijn de typefouten of eigenaardigheden van de typemachine, zoals de apostrof in woorden als "terwijl'", "geva'len" en "p'lotseling", wat mogelijk duidt op een haperende 'l'-toets. De markt op Uilenburg (Amsterdam) was een van de belangrijkste markten in de Joodse buurt. Omdat de Joodse gemeenschap de sabbat op zaterdag vierde, was de zondag een cruciale marktdag. Dit document illustreert de verschuiving van particulier marktbeheer naar gemeentelijke controle en de daarmee gepaard gaande discussies over arbeidsvoorwaarden en zondagsrust voor ambtenaren in de jaren dertig. De genoemde "ventcontrôle" duidt op het toezicht op straatverkoop (venten) buiten de vaste kramen om.