Architectonische bouwtekening (ontwerpplan). Hoofdtitel (bovenkant):
MAKEN VAN EEN KANTOORGEBOUWTJE VOOR DEN MARKTMEESTER
EN SLOOPEN VAN EEN HOUTEN KANTOORGEBOUWTJE
BY HET J.D. MEYERPLEIN. SCHAAL 1:50 EN 1:1000.

Doorsnede a - b (linksboven):
* Heraklith. 2½ en 5 cm.
* betonplanken.
* betonkespen.

Doorsnede c - d (rechtsboven):
* 2,50 (maatvoering)

Plattegrond (linksonder):
* ingang.
* bank.
* portaal,
* loket.
* tafel naast loket! (met aanwijspijl)
* k. (meerdere malen, waarschijnlijk voor 'kast')
* gaskachel.
* kantoor.
* w.c.
* gascomp. (nabij cirkelsymbool)
* bergplaats rijwielen.
* h. / w-k. (in rood bijgeschreven)
* Schuifdeuren? (in rood, handgeschreven met vraagteken)
* Afmetingen: 7.00 (breedte), 5.20 (diepte)
* h.w. (op de hoeken aangegeven)

Situatietekening (rechtsonder):
* WATERLOO PLEIN.
* TE MAKEN GEBOUWTJE. (met kruissymbool)
* TE SLOOPEN GEBOUWTJE. (met rechthoekig symbool)
* JONAS DANIËL MEIJERPLEIN.
* LAZARUSSTEEG.
* (Noordpijl bovenaan de situatie)

Signatuur (rechtsonder):
* Lubbers Het document is een technisch ontwerp dat drie hoofdelementen bevat: twee doorsneden, een gedetailleerde plattegrond en een situatietekening.

• Constructie: Uit de doorsnede blijkt dat het gebouwtje een moderne constructie voor die tijd had, gebruikmakend van betonkespen en betonplanken voor de fundering. Het gebruik van "Heraklith" (houtwolcementplaten) als isolatiemateriaal wijst op een datering na 1923, toen dit product gepatenteerd werd.
• Functionaliteit: De plattegrond laat een praktisch ingerichte ruimte zien. Er is een publieksgedeelte met een loket en bank, een privékantoor voor de marktmeester met een gaskachel, en functionele ruimtes zoals een toilet en een berging voor fietsen (rijwielen).
• Annotaties: De rode inkt wijst op een revisieronde. Er wordt gevraagd naar "schuifdeuren" en er zijn wijzigingen in de indeling van de berging aangegeven. Dit suggereert dat dit een werkdocument was voor overleg tussen de architect en de opdrachtgever (de gemeente).
• Situering: Het gebouwtje was gepland op de grens tussen het Waterlooplein en het J.D. Meijerplein, een historisch belangrijke marktlocatie in de Amsterdamse Jodenbuurt. De marktmeester was een belangrijke gemeentelijke functionaris die toezicht hield op de orde, de standplaatsen toewees en de markgelden inde. In een stad als Amsterdam, waar markten zoals die op het Waterlooplein essentieel waren voor de lokale economie, was een permanent kantoor op de locatie zelf noodzakelijk voor een efficiënte administratie.

Het Jonas Daniël Meijerplein en het aangrenzende Waterlooplein vormden het hart van de handel in de stad. De vervanging van een "houten kantoorgebouwtje" door een degelijker stenen of geïsoleerd gebouw past in de algemene tendens van professionalisering en modernisering van de stedelijke diensten in de vroege 20e eeuw. De naam Lubbers verwijst hoogstwaarschijnlijk naar een medewerker van de afdeling Gebouwen van de Amsterdamse Publieke Werken, die verantwoordelijk was voor talloze van dit soort kleine maar noodzakelijke publieke voorzieningen in de stad.