Handgeschreven concept-voorstel of ambtelijk memorandum. 11 juli 1939. (Opmerking: Doorgehaalde tekst is tussen [ ] geplaatst, marginale notities zijn ingevoegd op de logische plek in de tekst.)

3). het hierboven onder C) genoemde plan te willen bevorderen.

Op het bovenbedoelde punt [tegenover het Koggenschip] fruitpleintje kan, blijkens mededeeling van den dienst der P.W. een [bijzonder] geschikt kantoortje worden gebouwd, [met] een (goed geventileerde kantoorruimte) voor het personeel van ± 5 m bij 4 m, [met goede ventilatie en licht], benevens een publiek bestemd ontvangst-portaal, dat door een loket met de kantoorruimte is verbonden, [en] een rijwielbergplaats, enz.

(Marginale notitie 1: instelling van een nieuw gebouwtje op een ander punt van het Waterlooplein)
(Marginale notitie 2: ± Het geheel zou een oppervlakte krijgen van 5,20 bij 7 m)

De aan den bouw van dit kantoor verbonden kosten worden op f 4000,- geraamd, waarbij een bedrag van ten hoogste [f 300] f 400,- voor vernieuwing van meubileering en stoffeering worde toegestaan.

Op deze wijze wordt een [voldoende] oplossing verkregen, [waardoor bovendien een niet te misplaatste ...] waardoor mijn dienst in het centrum over een behoorlijk kantoor de beschikking krijgt, dat ook voor het met straatdienst belaste personeel (Marginale notitie: In die buurt) (v.d. Stadsreinigingsd.) een geschikt punt kan zijn, om het twaalf-uurtje te gebruiken, waarvoor thans de dienst gedurende [een uur] geruime tijd moet worden onderbroken, omdat het bedoelde personeel naar huis gaat om koffie te drinken.

Ik heb mitsdien de eer U beleefd te verzoeken wel te willen bevorderen, dat bij besluit van den Gemeenteraad een crediet wordt beschikbaar gesteld van ten hoogste f 4400,- voor den bouw en de inrichting van een [nieuw] marktkantoor op het Waterlooplein.

11/7 '39. Het document is een zakelijk voorstel voor de oprichting van een klein multifunctioneel gebouw op het Waterlooplein in Amsterdam. De tekst vertoont een sterke nadruk op efficiëntie en praktische noodzaak.

Belangrijke punten uit de analyse:
* Functionaliteit: Het gebouw dient een dubbel doel: enerzijds als kantoor voor de Dienst Publieke Werken (P.W.) met een loket voor het publiek, en anderzijds als rustruimte ("schaftlokaal") voor de reinigingsdienst.
* Efficiëntie-argument: De schrijver rechtvaardigt de uitgave door te wijzen op tijdwinst. Op dat moment moeten de straatvegers naar huis om hun middagpauze ("twaalf-uurtje") te houden, wat de dienstverlening te lang onderbreekt. Een centrale plek op het Waterlooplein lost dit op.
* Financiën: Het totale gevraagde krediet bedraagt 4400 gulden, onderverdeeld in 4000 gulden voor de bouw en 400 gulden voor de inrichting.
* Status van het document: De vele correcties en doorhalingen wijzen op een ambtelijk concept dat nog gefinaliseerd moest worden voordat het naar de Gemeenteraad verzonden kon worden. Dit document stamt uit juli 1939, vlak voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. Het Waterlooplein was in die tijd het hart van de Joodse buurt in Amsterdam en een zeer drukke marktplaats. De zorg voor de hygiëne en het toezicht op de markt was een belangrijke taak van de gemeente.

Het document geeft een inkijkje in de wijze waarop gemeentelijke diensten (Publieke Werken en de Stadsreiniging) samenwerkten om de openbare ruimte te beheren. Het weerspiegelt ook de tijdgeest waarin het "twaalf-uurtje" (de lunchpauze) een vast onderdeel van de werkdag was, maar waarbij de overheid zocht naar manieren om de productiviteit te verhogen door personeelsfaciliteiten dichter bij de werkplek te situeren. De genoemde bedragen geven tevens een indicatie van de bouwkosten voor kleinschalige utiliteitsbouw in de late jaren '30.