Archiefdocument
Origineel
[Linkerbovenzijde - Stempel/Gedrukt]
$N^{\underline{0}}$ 90/854... 1940
[Linkerkolom]
Opgeroepen per
(datum) 13 Nov '40 (uur) 9.30 - 12 u
wegens niet geregeld bezetten plaats
op de markt Mosplein
pl. nr. 52
Gewaarschuwd 7 - 11 - '40
Aan J. Sternfeld
Wittenburgerstraat 73$^h$
[Rechterkolom - Aanteekeningen Inspecteur]
Van 23 Nov. af gaat Sternfeld
weer geregeld plaats innemen
13-11-40
Dekker [handtekening]
[Rechtsonder - Parafen/Notities]
H. van Berg [handtekening]
Ter kennisneming en retour
[Paraaf] 18/11 '40
[Paraaf] 19/11 '40
--- Dit document is een administratief dossierstuk van de Amsterdamse marktinspectie uit november 1940. Het betreft een officiële waarschuwing en oproep aan een marktkoopman, de heer J. Sternfeld.
- Aanleiding: Sternfeld bezette zijn toegewezen standplaats (nummer 52) op het Mosplein in Amsterdam-Noord niet op regelmatige basis. Hiervoor was hij op 7 november 1940 al gewaarschuwd.
- Procedure: Na de waarschuwing is hij op 13 november ontboden voor een gesprek tussen 9:30 en 12:00 uur.
- Resultaat: Inspecteur Dekker noteert dat Sternfeld heeft toegezegd vanaf 23 november zijn plek weer structureel in te nemen.
- Administratieve afhandeling: Het document is vervolgens rondgestuurd ter kennisneming binnen de gemeentelijke instanties, getuige de verschillende parafen en data (18 en 19 november).
--- De datum (november 1940) en de naam Sternfeld zijn historisch significant. Nederland bevond zich op dat moment in de vroege fase van de Duitse bezetting.
- Marktregulering: In Amsterdam was het marktwezen strikt gereguleerd. Het niet-bezetten van een standplaats kon leiden tot het intrekken van de vergunning, wat in crisistijd directe gevolgen had voor het levensonderhoud.
- Joodse marktkooplieden: 'Sternfeld' is een veelvoorkomende Joodse achternaam. Uit archieven (o.a. het Stadsarchief Amsterdam) is bekend dat Joseph Sternfeld inderdaad woonachtig was aan de Grote Wittenburgerstraat 73-huis. In 1940 konden Joodse handelaren nog op algemene markten zoals die op het Mosplein staan. Vanaf begin 1941 werden de maatregelen verscherpt en werden Joodse kooplieden gedwongen te verhuizen naar specifieke "Joodse markten", waarna zij uiteindelijk geheel uit het economische leven werden verbannen. Dit document legt een moment vast van reguliere administratieve frictie vlak voordat de grootschalige vervolging de situatie van deze handelaar drastisch zou veranderen. Dekker noteert (Inspecteur) H. van Berg J. Sternfeld Marktwezen
Samenvatting
Dit document is een administratief dossierstuk van de Amsterdamse marktinspectie uit november 1940. Het betreft een officiële waarschuwing en oproep aan een marktkoopman, de heer J. Sternfeld.
- Aanleiding: Sternfeld bezette zijn toegewezen standplaats (nummer 52) op het Mosplein in Amsterdam-Noord niet op regelmatige basis. Hiervoor was hij op 7 november 1940 al gewaarschuwd.
- Procedure: Na de waarschuwing is hij op 13 november ontboden voor een gesprek tussen 9:30 en 12:00 uur.
- Resultaat: Inspecteur Dekker noteert dat Sternfeld heeft toegezegd vanaf 23 november zijn plek weer structureel in te nemen.
- Administratieve afhandeling: Het document is vervolgens rondgestuurd ter kennisneming binnen de gemeentelijke instanties, getuige de verschillende parafen en data (18 en 19 november).
Historische Context
De datum (november 1940) en de naam Sternfeld zijn historisch significant. Nederland bevond zich op dat moment in de vroege fase van de Duitse bezetting.
- Marktregulering: In Amsterdam was het marktwezen strikt gereguleerd. Het niet-bezetten van een standplaats kon leiden tot het intrekken van de vergunning, wat in crisistijd directe gevolgen had voor het levensonderhoud.
- Joodse marktkooplieden: 'Sternfeld' is een veelvoorkomende Joodse achternaam. Uit archieven (o.a. het Stadsarchief Amsterdam) is bekend dat Joseph Sternfeld inderdaad woonachtig was aan de Grote Wittenburgerstraat 73-huis. In 1940 konden Joodse handelaren nog op algemene markten zoals die op het Mosplein staan. Vanaf begin 1941 werden de maatregelen verscherpt en werden Joodse kooplieden gedwongen te verhuizen naar specifieke "Joodse markten", waarna zij uiteindelijk geheel uit het economische leven werden verbannen. Dit document legt een moment vast van reguliere administratieve frictie vlak voordat de grootschalige vervolging de situatie van deze handelaar drastisch zou veranderen.