Getypte brief met handgeschreven kanttekeningen. 18 november 1941. De Directeur (van de Centrale Markt Amsterdam). Den Distributiedienst, Amsterdam. [Getypt deel]

den Distributiedienst,
Amstel 1,
Kamer 33,
Amsterdam-Centrum.

8A/110/3 M 18 November 1941.

Ingevolge telefonische afspraak met Uwen heer Solman d.d. heden verzoek ik U beleefd aan brenger dezes 10 aanvraag-formulieren voor het verkrygen van werkschoenen ten behoeve van het contrôleerend personeel der Centrale Markt te doen meegeven.

                                                             De Directeur,

[Handgeschreven deel in blauwe inkt]

Ontvangen op 19.11.'41
en doorgezonden naar
C.M.
ly [paraaf/handtekening] Dit document is een zakelijke correspondentie tussen twee gemeentelijke of overheidsinstanties in Amsterdam. De toon is beleefd en bureaucratisch ("verzoek ik U beleefd", "brenger dezes").

De kern van de brief is de schaarste aan goederen: er moeten officiële formulieren worden aangevraagd om werkschoenen te mogen bemachtigen voor het controlerend personeel van de Centrale Markt. Dit duidt op een streng gereguleerd distributiesysteem waarbij zelfs voor noodzakelijke bedrijfskleding toestemming nodig was.

De handgeschreven aantekening onderaan fungeert als een administratieve verwerking. Het document werd de dag na verzending ontvangen en direct intern doorgeleid, waarschijnlijk naar de afdeling die de formulieren daadwerkelijk moest verstrekken of de aanvraag moest registreren. De afkorting "C.M." verwijst hier vermoedelijk naar de Centrale Markt. De brief dateert van november 1941, een periode waarin Nederland ruim anderhalf jaar bezet was door nazi-Duitsland. De oorlogssituatie leidde tot een toenemend tekort aan grondstoffen en goederen. Leer, nodig voor schoenen, was schaars omdat veel materiaal gevorderd werd voor de Duitse weermacht.

De "Distributiedienst" was het centrale orgaan dat toezag op de eerlijke (en later zeer krappe) verdeling van voedsel, kleding en brandstof via een systeem van bonkaarten en vergunningen. Het feit dat zelfs een officiële instantie als de Centrale Markt een formele aanvraag moest doen voor werkschoenen voor haar personeel, illustreert de verregaande controle op de economie en het dagelijks leven tijdens de bezetting. De bureaucratie bleef onder de bezetting grotendeels intact en functioneerde als een raderwerk om de schaarste te beheren.