Getypte ambtelijke brief (doorslag of kopie op dun papier). 20 februari 1941. De Directeur (dienstnaam niet expliciet vermeld, vermoedelijk een gemeentelijke dienst). [Handgeschreven, schuin:] Extra

[Rechtsboven:] HG.

[Geadresseerde:]
den Heer Wethouder
voor de Levensmiddelen,
A l h i e r .

[Kenmerk en datum:]
BB/5/2 M. [tab] 20 Februari 1941.

[Inhoud:]
Naar aanleiding van de circulaire van Uw Ambtgenoot voor de
Pensioenen d.d. 14 Februari 1941 No.119/1 Afd. P.B. (No.230 L.M.1941)
heb ik de eer U mede te deelen, dat gedurende het jaar 1940 geen
ambtenaren of werklieden bij mijn dienst werkzaam waren, die twee of
meer betrekkingen, waaraan uitzicht op pensioen ingevolge de Pensioen
wet 1922 (S.240) was verbonden, gelijktijdig hebben bekleed.

[Ondertekening:]
De Directeur, * Onderwerp: Een 'nihil-verklaring' betreffende dubbele functies met pensioenrechten onder het personeel gedurende het jaar 1940.
* Kernboodschap: De directeur rapporteert aan de wethouder dat er binnen zijn dienst geen werknemers waren die in 1940 gelijktijdig twee of meer pensioengerechtigde banen bekleedden.
* Stijl: Formeel-ambtelijk taalgebruik ("heb ik de eer U mede te deelen"), kenmerkend voor de eerste helft van de 20e eeuw.
* Referenties: De brief verwijst naar een specifieke circulaire (No.119/1) en de landelijke Pensioenwet van 1922 (Staatsblad 240). * Tijdsgewricht: De brief is gedateerd op 20 februari 1941, tijdens de Duitse bezetting van Nederland. Ondanks de bezetting bleven de reguliere administratieve processen van de gemeentelijke overheid grotendeels ongewijzigd doorlopen.
* Bestuur: De "Wethouder voor de Levensmiddelen" was in deze periode een kritieke functie vanwege de toenemende schaarste en de noodzaak van een strakke distributie. De afkorting "L.M." in het circulairenummer verwijst vermoedelijk ook naar de sector Levensmiddelen.
* Administratieve controle: Dergelijke verzoeken om informatie waren vaak bedoeld om toezicht te houden op de rechtmatigheid van pensioenopbouw en om ongewenste cumulatie van ambten (en salarissen) tegen te gaan, wat in oorlogstijd extra relevant was voor de beheersing van de overheidsuitgaven.