Getypte brief (doorslag/archiefkopie). 20 juli 1943. De Directeur, wnd. (waarnemend), vermoedelijk van een gemeentelijke dienst in Amsterdam. extra
VD/SV
87/16/12 M.
20 Juli 1943.

Den Heer Directeur van het Markt- en Havenwezen,
Oude Weg 93,
H a a r l e m (NH)
=============

Naar aanleiding van Uw brief d.d. 5 dezer no. M. 293/43 bericht ik U, dat voor den winteropslag voor het seizoen 1942/1943 met de Amsterdamsche grossiers een andere regeling is getroffen dan in de voorafgaande jaren. Terwijl in de vorige jaren voor de verzorging van den winteropslag een vooraf vastgestelde vergoeding werd uitbetaald, is in den afgeloopen winter voor risico van de Gemeente opgeslagen; de aan den opslag verbonden kosten waren voor onze rekening, terwijl daartegen over de oploopende prijs der opgeslagen goederen te onzen gunste kwam.
Enkele grossiers zijn voor ons als vakkundigen opgetreden, voor welke werkzaamheden zij een belooning hebben ontvangen.
Een vergoeding voor den opslag is derhalve aan de grossiers niet uitgekeerd.

De Directeur,
wnd.

.KP. De kern van deze correspondentie betreft een wijziging in de financiële afwikkeling van de winteropslag van goederen voor het seizoen 1942/1943. Voorheen kregen Amsterdamsche grossiers een vaste vergoeding voor de opslag. In de betreffende winter nam de gemeente echter zelf het risico en de kosten van de opslag op zich.

Het document legt uit dat de gemeente hiermee profiteerde van de "oploopende prijs" van de goederen, wat de gemaakte kosten compenseerde. De betrokken grossiers fungeerden enkel nog als vakkundig adviseurs of uitvoerders van werkzaamheden, waarvoor zij een aparte beloning kregen, maar geen specifieke opslagvergoeding meer. Dit document stamt uit juli 1943, midden in de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was er sprake van een schaarste-economie en een sterke centrale sturing op de distributie van levensmiddelen en goederen. De genoemde "oploopende prijs der opgeslagen goederen" is kenmerkend voor de inflatie en de stijgende waarde van voorraden in oorlogstijd.

Het "Markt- en Havenwezen" speelde een cruciale rol in de logistiek van de voedselvoorziening. Dat de gemeente het risico en de eventuele winst op voorraden naar zich toe trok, past in het beeld van de toenemende overheidsbemoeienis met de economie tijdens de bezettingsjaren, waarbij geprobeerd werd de controle over vitale voorraden en de bijbehorende financiële stromen strak in handen te houden.