Handgeschreven ambtelijke notitie of brief.
Origineel
Handgeschreven ambtelijke notitie of brief. 6 april 1942. 46a/123/1 | A'dam, 6/4 '42
Aan N.V.C.
Hiermede breng ik voor
de goede orde te Uwer kennis,
dat op 2 dezer per spoor
werd aangevoerd door den
grossier C. v. Pel
2 kisten zeevisch, moesten
houden 100 kg; hielden in 97 kg.
en v. P. de Ruiter A'dam 1 kist
zeevisch van 50 kg, woog 49 kg
en op 4 April jl. van de fa
G. Rienstra 1 kist zeevisch
van 50 kg, woog 48 kg.
De kisten waren zeer goed
gesloten, zoodat diefstal tij-
dens het transport uitgesloten
moet worden geacht. Het
ligt dan ook voor de hand
dat genoemde grossiers te
weinig visch hebben ingepakt. De brief is een formele melding van gewichtsverschillen bij de levering van vis per spoor. De schrijver rapporteert over drie specifieke leveringen door verschillende grossiers uit de eerste week van april 1942:
1. Grossier C. v. Pel: Leverde 2 kisten die 100 kg hadden moeten wegen, maar slechts 97 kg bevatten (3 kg tekort).
2. P. de Ruiter (Amsterdam): Leverde 1 kist van 50 kg die in werkelijkheid 49 kg woog (1 kg tekort).
3. Firma G. Rienstra: Leverde op 4 april een kist van 50 kg die slechts 48 kg woog (2 kg tekort).
De conclusie van de schrijver is streng: omdat de kisten bij aankomst nog goed verzegeld/gesloten waren, kan er geen sprake zijn geweest van diefstal tijdens het transport. De schuld wordt direct bij de grossiers gelegd, die ervan beschuldigd worden te weinig vis te hebben ingepakt. Het document dateert uit het voorjaar van 1942, midden in de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was Nederland bezet en was de voedselvoorziening strikt gerantsoeneerd. De N.V.C. (Nederlandsche Vischcentrale) was het centrale orgaan dat toezicht hield op de handel en distributie van vis.
Nauwkeurige gewichtscontroles waren in deze tijd van groot belang; elk tekort kon wijzen op fraude of pogingen om vis achter te houden voor de zwarte markt. Het feit dat er officieel rapport wordt opgemaakt voor relatief kleine verschillen (zoals 1 kg op een kist van 50 kg) illustreert de bureaucratische strengheid en de schaarste van die jaren. Het transport per spoor was destijds de voornaamste methode voor de distributie van grotere partijen levensmiddelen door het land. G. Rienstra N.V.C.
Samenvatting
De brief is een formele melding van gewichtsverschillen bij de levering van vis per spoor. De schrijver rapporteert over drie specifieke leveringen door verschillende grossiers uit de eerste week van april 1942:
1. Grossier C. v. Pel: Leverde 2 kisten die 100 kg hadden moeten wegen, maar slechts 97 kg bevatten (3 kg tekort).
2. P. de Ruiter (Amsterdam): Leverde 1 kist van 50 kg die in werkelijkheid 49 kg woog (1 kg tekort).
3. Firma G. Rienstra: Leverde op 4 april een kist van 50 kg die slechts 48 kg woog (2 kg tekort).
De conclusie van de schrijver is streng: omdat de kisten bij aankomst nog goed verzegeld/gesloten waren, kan er geen sprake zijn geweest van diefstal tijdens het transport. De schuld wordt direct bij de grossiers gelegd, die ervan beschuldigd worden te weinig vis te hebben ingepakt.
Historische Context
Het document dateert uit het voorjaar van 1942, midden in de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was Nederland bezet en was de voedselvoorziening strikt gerantsoeneerd. De N.V.C. (Nederlandsche Vischcentrale) was het centrale orgaan dat toezicht hield op de handel en distributie van vis.
Nauwkeurige gewichtscontroles waren in deze tijd van groot belang; elk tekort kon wijzen op fraude of pogingen om vis achter te houden voor de zwarte markt. Het feit dat er officieel rapport wordt opgemaakt voor relatief kleine verschillen (zoals 1 kg op een kist van 50 kg) illustreert de bureaucratische strengheid en de schaarste van die jaren. Het transport per spoor was destijds de voornaamste methode voor de distributie van grotere partijen levensmiddelen door het land.