Getypte brief (waarschijnlijk een doorslag/kopie voor het archief). 12 april 1943. De Directeur (van een onbekende visafslag). vB/SV

46a/126/2 M.
1
12 April 1943.

aanvoerstaatjes
garnalen.
Den Heer Directeur der Nederlandsche
Visscherijcentrale,

2e Adelheidstraat 300,

's-Gravenhage (ZH)

Naar aanleiding van Uw brief d.d. 9 April jl.
No. 1138 D/M, bericht ik U, dat op 2,5 en 6 April
geen garnalen aan den afslag alhier zijn aangevoerd.
Van den aanvoer van 3 April doe ik U in bijlage
dezes een duplicaat-opgave toekomen.

De Directeur, * Kernboodschap: De afzender reageert op een informatieverzoek van de Nederlandsche Visscherijcentrale over de aanvoer van garnalen. Hij stelt vast dat er op 2, 5 en 6 april geen aanvoer was en verstrekt een kopie van de gegevens voor 3 april.
* Stijl en Vorm: De brief is geschreven in de formele, ambtelijke stijl van die tijd ("Den Heer", "den afslag", "bijlage dezes"). Het document bevat een handgeschreven notitie bovenaan, waarschijnlijk "Extra" in groen potlood of krijt, wat kan duiden op een specifieke administratieve afhandeling of categorie.
* Administratieve nauwkeurigheid: De brief verwijst zeer specifiek naar eerdere correspondentie (brief van 9 april met kenmerk No. 1138 D/M), wat wijst op een strak gereguleerde administratie. * Tweede Wereldoorlog: De datum, 12 april 1943, plaatst dit document midden in de Duitse bezetting van Nederland. Tijdens de oorlog was de voedselvoorziening en distributie strikt gereguleerd door de bezetter.
* De Nederlandsche Visscherijcentrale (NVC): De NVC was tijdens de bezetting het centrale orgaan dat toezicht hield op de gehele visserijketen, van vangst tot distributie. Het was een instrument voor de distributiepolitiek en zorgde ervoor dat de opbrengsten van de visserij volgens de regels van de bezetter werden verdeeld (vaak ook met een aanzienlijk deel voor Duitsland).
* Visserijbeperkingen: Dat er op meerdere dagen "geen garnalen" werden aangevoerd, was in oorlogstijd niet ongebruikelijk. Vissers kampten met brandstoftekorten, vorderingen van schepen, gesloten zeegebieden (Sperrgebiet) en gevaar door mijnen of luchtaanvallen. De administratieve controle op deze aanvoercijfers was essentieel voor de handhaving van het rantsoeneringssysteem.