Handgeschreven zakelijke notitie op gelinieerd papier (mogelijk uit een kladblok). Jan Bergen
toewijzing H'wijk
vM persoonlijk stand-
punt, dat Bergen in
verdeeling moet.
Moet dan aal leveren
en komt dan anders
niet in onze verdeeling

0, 37 1/2 (ct)
[doorgehaalde tekst]
verlies op deze aal
dit kan ik dekken, wanneer
ik ze zelf verkoop, door mijn
sorteering.
Als ik d’afslag inzendt
dan verlies ik, ook wanneer
ik ze visch e. d. krijg.
Th. Haasnoot zal beslissen De notitie beschrijft een interne discussie over de distributieregels ("verdeeling") binnen een vishandel of coöperatie. De kern van het geschil is dat Jan Bergen (uit Harderwijk) alleen recht heeft op een toewijzing als hij ook zelf aal aanlevert.

De schrijver maakt een financiële afweging: bij een prijs van 37,5 cent is er sprake van een verlies op de ingekochte aal. De schrijver stelt dat dit verlies goedgemaakt kan worden door de vis zelf te verkopen ("directe handel"), omdat hij door vakkundige "sorteering" (het selecteren van de vis op maat en kwaliteit) een hogere marge kan behalen. Als de vis echter via de officiële visafslag wordt verkocht, is een verlies onvermijdelijk, zelfs als de vis in goede staat ("visch e.d.") wordt ontvangen. De beslissing in deze kwestie wordt overgelaten aan Th. Haasnoot, een prominente naam in de Nederlandse vishandel (met name in de regio Katwijk/Scheveningen). Het document biedt een inkijkje in de pragmatische en soms complexe regels van de Nederlandse vissector in de 20e eeuw. In periodes van schaarste of strikte regulering (zoals tijdens of kort na de Tweede Wereldoorlog) was de "verdeeling" (distributie) van vis aan strenge regels gebonden. Handelaren moesten vaak zelf aanvoeren om recht te hebben op inkoop. De spanning tussen de verplichte afslag en de lucratievere eigen verkoop/sortering is een terugkerend thema in de geschiedenis van de visserijvloot en de handel aan wal. De vernoemde familie Haasnoot is tot op de dag van vandaag een begrip in de internationale visverwerking en -handel.