Getypte kennisgeving/memo met handgeschreven kanttekeningen. Handgeschreven (bovenzijde, potlood):

Dit is een kleinigheidje - van mij zou
er althans niets besteld. Begrijp ik goed, dat
men de dan de bokking koopen [en] dus het risico dragen.

Getypte tekst:

Alvorens U de door U bestelde hoeveelheid bokking toe te zenden
zullen wij U een monsterzending van 50 Stuks bokking doen toekomen.
Na ontvangst hiervan gelieve U aan de Nederlandsche Visscherij-
centrale te laten weten hoeveel stuks bokking U wenscht te ontvangen.
De prijs van een monsterzending is ƒ 6,50.

Handgeschreven (links, potlood):

N.B.
Dat zijn dure „scheermesjes”
H.A. [initialen]
Toch niet duurder dan de
afspraak - M. [paraaf]

Dienststempel (paars):

NED VISSCHERIJ CENTRALE
[Rijkswapen]
's-GRAVENHAGE

Handgeschreven (rechtsonder, rood):

f 6,50 : 50 stuks = 13 ct = verkoop prijs
af publ... [onleesbaar] Het document betreft een zakelijke mededeling over de levering van bokking (gerookte haring). De procedure schrijft voor dat er eerst een 'monsterzending' van 50 stuks geleverd wordt tegen een prijs van 6,50 gulden, alvorens de definitieve bestelling wordt geplaatst.

De handgeschreven kanttekeningen bieden een unieke blik op de interne communicatie en de tijdsgeest:
1. Kwaliteit en prijs: De opmerking over "dure scheermesjes" is een cynische verwijzing naar de kwaliteit van de vis. In de oorlogsjaren was de bokking vaak extreem mager en dun, waardoor deze in de volksmond "scheermesjes" werden genoemd.
2. Calculatie: De rode notitie berekent de eenheidsprijs op 13 cent per stuk, wat bedoeld was als de vastgestelde verkoopprijs.
3. Bureaucreatie: Er is discussie over wie het risico van de inkoop draagt, wat wijst op de stroeve logistiek en schaarste tijdens de bezettingsjaren. De Nederlandsche Visscherij-Centrale (NVC) werd in 1941 door de Duitse bezetter opgericht als onderdeel van de distributieorganisatie. De NVC hield toezicht op de vangst, verwerking en prijsvorming van vis in Nederland.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog was vis een van de weinige eiwitbronnen die (tot op zekere hoogte) buiten het strikte bonnensysteem om beschikbaar bleven, hoewel de prijzen en hoeveelheden scherp werden gecontroleerd. De term "scheermesjes" voor de magere bokking die destijds geleverd werd, is een bekend begrip in de Nederlandse oorlogsgeschiedenis en illustreert de voedselschaarste en de achteruitgang van de kwaliteit van consumptiegoederen.