Typoscript (machinegeschreven pagina, genummerd als pagina 3). De Commissie voor Schoeisel. -3-

emaille bord had, waarop vermeld stond: "Hier wordt eerste klas schoenreparatiewerk geleverd".
IX. In de Uilenburgerstraat werd op 18 November j.l. geconstateerd dat door een marktkoopman, staande voor perceel No.42, schoen- reparatiewerk werd verricht, terwyl er door de klanten op gewacht werd. Bedoelde koopman had al het gereedschap by zich, dat men in een schoenmakery aantreft.
X. Op 26 November werd waargenomen, dat op het Amstelveld tusschen 3 en 4 uur, iemand uit het publiek zyn schoenen uittrok by een marktstal om ze daar te laten repareeren en wachtte tot ze klaar waren.

Ook van de zyde van verschillende leerhandelaren werd de Commissie bevestigd, dat op de markten schoenreparatie plaats heeft.
In verband met het bovenstaande heeft de Commissie de eer U beleefd te verzoeken er by Burgemeester en Wethouders op aan te dringen, dat ten spoedigste een einde wordt gemaakt aan het ver- richten van reparatiewerk op de markten.

De Commissie voor Schoeisel

Voorzitter Secretaresse

w.g. onleesbaar w.g. B.J. Redeker-
van Greven. Deze pagina bevat het staartje van een officieel rapport of een uitgebreide brief van de 'Commissie voor Schoeisel'. Er worden twee specifieke incidenten beschreven (punten IX en X) waarbij marktkooplieden in Amsterdam op straat schoenen repareerden. De Commissie stoort zich hieraan, omdat deze reparateurs volledige uitrustingen bij zich hadden en klanten ter plekke lieten wachten, wat duidt op een permanente of semi-permanente nering op een plek die daar niet voor bedoeld was.

De tekst eindigt met een formeel verzoek aan de geadresseerde (mogelijk een wethouder of directeur van een gemeentelijke dienst) om bij het college van Burgemeester en Wethouders aan te dringen op een verbod en handhaving. Het argument van de leerhandelaren wordt aangehaald om aan te tonen dat dit een breder gedragen klacht is vanuit de gevestigde handel. De aard van dit document suggereert dat het stamt uit een periode van sterke marktregulering, hoogstwaarschijnlijk de periode van de Tweede Wereldoorlog of de directe aanloop daarnaartoe. Vanaf 1939 was in Nederland schoeisel en leer op de bon (distributie). De 'Commissie voor Schoeisel' maakte vermoedelijk deel uit van de bureaucratische structuur die toezag op de eerlijke verdeling van materialen en het tegengaan van de zwarte markt of ongecontroleerde nijverheid.

Informele schoenmakers op de markt onttrokken zich aan deze regelgeving, gebruikten mogelijk materialen die buiten het distributiesysteem om gingen en vormden een doorn in het oog van de erkende schoenmakers die zich wel aan de strenge regels en prijzen moesten houden. De genoemde locaties in Amsterdam, met name de Uilenburgerstraat (destijds in het hart van de Joodse buurt), waren bekende plekken voor levendige straathandel.