Handgeschreven bovenaan:
Verzonden 10/1

Getypt:
P/G

20/5 M

10 Januari 1935

Verkoop van "nopjes-rubber"
op markten.

den Heer Directeur der Markten
en Beurzen
Hoogstraat 125
R O T T E R D A M

Naar aanleiding van Uw brief d.d. 5 dezer ( No. 176⁶⁶ ) bericht ik U, dat de verkoop van z.g. "nopjes-rubber" ( opplakbare ) zolen en hakken op de markten hier ter stede nimmer verboden is geweest. Van de zyde der schoenmakerspatroons-vereenigingen is daartoe wel aandrang op het Gemeentebestuur uitgeoefend, om te verhinderen, dat op de markten "schoenmakerswerkplaatsen" zouden ontstaan. By nauwkeurig onderzoek van deze aangelegenheid is my echter gebleken, dat de verkoop der rubberproducten hoofdzaak is en dat het bevestigen aan de schoenen alleen pleegt te gebeuren, om den klant te gerieven.

Er zyn daarom geen termen bevonden, hiertegen maatregelen te treffen.

De Directeur,

Handgeschreven initialen linksonder:
v/j (of v/v)

--- * Taalgebruik: Het document hanteert de destijds gebruikelijke ambtelijke spelling, waarbij de ‘y’ consequent wordt gebruikt in plaats van de ‘ij’ (bijv. zyde, my, zyn). Ook de zinsconstructie ("den klant te gerieven", "geen termen bevonden") is kenmerkend voor de formele correspondentie uit het interbellum.
* Inhoud: De kern van de brief is een besluit over marktregulering. Schoenmakersverenigingen (patroons) klaagden over marktkooplieden die rubberen zolen verkochten en direct op de schoenen van klanten plakten. De gevestigde schoenmakers zagen dit als oneerlijke concurrentie van informele "werkplaatsen" op de markt.
* Besluitvorming: De directeur concludeert na onderzoek dat het aanbrengen van de zolen een secundaire service is ("om den klant te gerieven") en de verkoop van het product zelf de hoofdactiviteit blijft. Hierdoor wordt een verbod afgewezen.

--- * Tijdsbeeld (1935): Nederland bevond zich midden in de Grote Depressie. In deze crisisjaren probeerden beroepsgroepen (zoals schoenmakers) hun broodwinning te beschermen via gilden-achtige structuren en druk op het gemeentebestuur. Consumenten zochten ondertussen naar goedkope oplossingen, zoals het zelf (laten) plakken van rubberen zolen in plaats van een dure verzoling door een vakman.
* Locatie: De brief is gericht aan de Hoogstraat 125 in Rotterdam. Dit was de locatie van het kantoor van de Directeur der Markten en Beurzen. De Hoogstraat was (en is) een centrale as in de Rotterdamse binnenstad, hoewel de bebouwing van 1935 grotendeels verloren is gegaan bij het bombardement van 1940.
* Administratieve context: De aantekening "Verzonden 10/1" en de referentienummers duiden op een strak beheerd archiefsysteem binnen de Rotterdamse gemeentelijke bureaucreatie. De term "nopjes-rubber" verwijst naar de destijds populaire rubberen zolen met een profiel van kleine nopjes voor extra grip.