Getypte ambtelijke correspondentie (waarschijnlijk een kopie of doorslag).
Origineel
Getypte ambtelijke correspondentie (waarschijnlijk een kopie of doorslag). 24 januari 1945 (afgeleid van de notatie "1 24 Januari 5"). De Directeur (mogelijk van een gemeentelijke dienst, zoals de Dienst der Publieke Werken of een economische controledienst). 1 24 Januari 5
47/5 den Heer Weth.v.d.Levensmiddelen
Amsterdam.
deels by myn dienst bekend; doch in geen enkel geval is
er aanleiding geweest tot een verbod, want steeds was de
verkoop der rubberzolen en hakken hoofdzaak.
Ik kan dan ook geen aanleiding vinden, om U te ad-
viseeren aan het verzoek der Commissie te voldoen.
[Paraaf]
De Directeur, Het betreft een formeel advies van een directeur aan de Amsterdamse Wethouder van Levensmiddelen. De kern van de tekst is een afwijzing van een verzoek van een niet nader genoemde "Commissie". Deze Commissie wilde blijkbaar een verbod instellen op bepaalde praktijken of verkopen. De directeur voert aan dat er geen reden is voor een verbod, omdat de verkoop van "rubberzolen en hakken" de hoofdactiviteit van de betreffende zaken was en de overige (mogelijk problematische) activiteiten slechts bijkomstig waren. De tekst hanteert de toenmalige spelling (bijv. "myn", "viseeren"). De datum, 24 januari 1945, plaatst dit document midden in de Hongerwinter tijdens de Duitse bezetting van Nederland. Amsterdam kampte op dat moment met extreme tekorten aan voedsel, brandstof en materialen.
Schoeisel was in deze periode zeer schaars; leer was vrijwel niet meer verkrijgbaar voor de burgerbevolking. Rubberen zolen en hakken waren essentieel voor het herstellen van bestaande schoenen. De "Wethouder van de Levensmiddelen" had in deze crisisperiode een loodzware taak bij het organiseren van de schaarse middelen. Het feit dat er gediscussieerd werd over verboden op bepaalde verkopen, kan wijzen op pogingen om zwarte handel in schaarse goederen tegen te gaan of om de distributie strakker te reguleren. De directeur in deze brief lijkt echter de voorkeur te geven aan het handhaven van de bestaande handel in reparatiematerialen om de bevolking letterlijk op de been te houden. Publieke Werken
Samenvatting
Het betreft een formeel advies van een directeur aan de Amsterdamse Wethouder van Levensmiddelen. De kern van de tekst is een afwijzing van een verzoek van een niet nader genoemde "Commissie". Deze Commissie wilde blijkbaar een verbod instellen op bepaalde praktijken of verkopen. De directeur voert aan dat er geen reden is voor een verbod, omdat de verkoop van "rubberzolen en hakken" de hoofdactiviteit van de betreffende zaken was en de overige (mogelijk problematische) activiteiten slechts bijkomstig waren. De tekst hanteert de toenmalige spelling (bijv. "myn", "viseeren").
Historische Context
De datum, 24 januari 1945, plaatst dit document midden in de Hongerwinter tijdens de Duitse bezetting van Nederland. Amsterdam kampte op dat moment met extreme tekorten aan voedsel, brandstof en materialen.
Schoeisel was in deze periode zeer schaars; leer was vrijwel niet meer verkrijgbaar voor de burgerbevolking. Rubberen zolen en hakken waren essentieel voor het herstellen van bestaande schoenen. De "Wethouder van de Levensmiddelen" had in deze crisisperiode een loodzware taak bij het organiseren van de schaarse middelen. Het feit dat er gediscussieerd werd over verboden op bepaalde verkopen, kan wijzen op pogingen om zwarte handel in schaarse goederen tegen te gaan of om de distributie strakker te reguleren. De directeur in deze brief lijkt echter de voorkeur te geven aan het handhaven van de bestaande handel in reparatiematerialen om de bevolking letterlijk op de been te houden.