Extract uit het Boek der Besluiten van Burgemeester en Wethouders (B&W) van Amsterdam. 15 maart 1935. [Bovenmarge links, gestempeld/getypt]
№ 20/30 M. 1935 22/3
No. 905 L.M.1934.

[Bovenmarge midden/rechts, handgeschreven en getypt]
15 X
[Paraaf, onleesbaar]
Marktwee[?] 27/3-35
Verbod schoenreparatie op de markten.
n.i. [Paraaf]
M. de Haer

[Body tekst]
E x t r a c t
uit het Boek der Besluiten van
Burgemeester en Wethouders van Amsterdam.
Vrydag, 15 Maart 1935.

Op voorstel van den Wethouder voor den Maatschappelyken Steun,
voor den Wethouder voor de Levensmiddelen, wordt het volgende besluit
genomen:
Burgemeester en Wethouders van Amsterdam,
Gezien het rapport van de Commissie voor Schoeisel, d.d. 9 Januari
1935, No. VI/9 L.M.R.1934 en gelet op het dienaangaande door den Le-
vensmiddelenraad in zyn vergadering van 4 Februari 1935 uitgebrachte
advies,
Besluiten:
den Wethouder voor de Levensmiddelen uit te noodigen den Directeur
van het Marktwezen op te dragen er voor te zorgen, dat op de markten
geen schoenreparatie, hetzy door middel van het bevestigen van z.g.
noprubber onder de schoenen, hetzy anderszins meer plaats heeft.
Afschrift van dit besluit zal worden gegeven aan de afdeeling
Levensmiddelen, Wasch- en schoonmaak-, bad- en zweminrichtingen (3 stuks)
v.d.B. Voor eensluidend extract
de Secretaris,
(get.) VAN LIER.

[Ondermarge, handgeschreven]
15 Dit document is een officieel uittreksel van een besluit van het Amsterdamse college van B&W uit maart 1935. De kern van het besluit is een totaalverbod op schoenreparaties op de openbare markten.

Opvallende elementen in de tekst:
* Techniek: Er wordt specifiek verwezen naar het bevestigen van "z.g. noprubber". Dit duidt op een destijds populaire, goedkope manier om schoenzolen te lappen.
* Betrokkenen: Het voorstel komt van de Wethouder voor Maatschappelijke Steun (verantwoordelijk voor armenzorg/werklozenzorg) en de Wethouder voor Levensmiddelen. Dit wijst erop dat de maatregel zowel een economische als een sociale component had.
* Handhaving: De uitvoering wordt neergelegd bij de Directeur van het Marktwezen.
* Besluitvorming: Het besluit steunt op adviezen van een gespecialiseerde 'Commissie voor Schoeisel' en de 'Levensmiddelenraad', wat getuigt van een vergaande regeringsdrang en bureaucratische structuur in die periode. Het jaar 1935 bevindt zich midden in de Grote Depressie. In Amsterdam was de werkloosheid groot en zochten veel mensen naar informele manieren om wat bij te verdienen, zoals het uitvoeren van goedkope reparaties op straat of op de markt.

Dit verbod moet waarschijnlijk gezien worden als een beschermingsmaatregel voor de gevestigde schoenmakers (de middenstand), die klaagden over oneerlijke concurrentie door ongekwalificeerde "beunhazen" op de markt. Door het repareren van schoenen met noprubber op de markt te verbieden, dwong de gemeente de burger terug naar de officiële schoenmakerij. Tegelijkertijd paste dit in het beleid om de markten te "saneren" en te reguleren tot plaatsen waar enkel handel in goederen plaatsvond, en geen ambachtelijke diensten werden verleend die overlast of vervuiling konden veroorzaken.