Handgeschreven notulen of aantekeningen van een vergadering. Ongedateerd (vermoedelijk midden 20e eeuw, circa 1930-1950). Th. . . . . . Verbod niet gehandhaafd : door allerlei ~~kunst~~ pogingen
en ook smoesjes ( ik koop ze voor 1 cent ).
2) Straffe gevallen.
Het klopt wel (met overdrijving):
de reparatie is niet 160%, slechts enkele percenten.
maar het bemoeilijkt de verkoop sterk!
Oneerlijke concurrentie :
15 cent per dag zonder verdere kosten. Neen!
De winkel heeft niet rijk.
Is er een keldertje, dan conc. eerlijker.

Th. . . . . . ~~Het gaat.~~
Demonstreren met 1 paar is wel mogelijk!

H. de Jong : Demonstreeren kan gebeuren met 1 paar.
En het bewerken de zool dan ?

Mevrouw : Als consument .
Goed en goedkoop? Vakkundig? 5 à 7 best. ld „Centrale van
Rubber is slecht. Schoenmakers”.

H. Melhado : Repareren is geen hoofdzaak
~~en met~~ betreft heeft de hoofdzaak.
Dat is toch de waarheid !

(In rood potlood dwars over de onderzijde):
Is demonstreeren met 1 paar mogelijk ????? Het document lijkt een verslag van een discussie binnen een beroepsvereniging of commissie, specifiek gericht op de schoenmakers- of schoenherstelbranche. De kern van het debat draait om de handhaving van bepaalde verboden of regels en de impact daarvan op de markt.

Belangrijke punten in de tekst:
1. Omzeiling van regels: Er wordt gesproken over het niet handhaven van een verbod door "smoesjes", zoals het symbolisch verkopen van goederen voor 1 cent.
2. Economische impact: Er wordt gedebatteerd over de verhouding tussen reparatie en verkoop. Hoewel reparatie procentueel klein lijkt, wordt gesteld dat het de verkoop aanzienlijk bemoeilijkt.
3. Oneerlijke concurrentie: Er wordt geklaagd over lage kosten (15 cent per dag) die de markt verstoren, en de positie van "kelder"-werkplaatsen versus reguliere winkels.
4. Demonstratie-techniek: Er is een technische discussie over het demonstreren van vakwerk (mogelijk zoolbewerking) met slechts één paar schoenen. De rode tekst onderaan suggereert grote scepsis of een dwingende vraag over dit specifieke punt. De vermelding van de „Centrale van Schoenmakers” duidt op een vakorganisatie. In de vroege en midden 20e eeuw waren er in Nederland diverse bonden en centrales voor schoenmakers (zoals de Nederlandsche Roomsch-Katholieke Schoenmakersbond of de neutrale centrales).

De naam H. Melhado is interessant; de familie Melhado was in Nederland onder meer bekend in de diamantsector en de arbeidersbeweging, maar hier betreft het vermoedelijk een afgevaardigde of bestuurslid binnen de schoennijverheid. Het handschrift en de toon (focus op prijzen, 'oneerlijke concurrentie' en vakkundigheid) zijn typerend voor de periode van de herstel- en ordeningspolitiek in de jaren '30 of net na de Tweede Wereldoorlog, wanneer de overheid en brancheorganisaties grip probeerden te krijgen op de middenstand. Vermelding van "Th." (mogelijk de voorzitter) H. de Jong Mevrouw [naam onleesbaar/niet vermeld] H. Melhado.