Handgeschreven ambtelijke notitie of verslag van een commissievergadering. Nopjesrubb.

I Cie Schureil behandeld speciaal
met oog op:
a/ dupeeren van 8-tal menschen.
b/ met oog op consequenties, verbod van
alle reparatie & fabricatie (kachelpijpen,
ketels, koekjes, nougat, e.d.).

Bestrijding:
a/ Marktkoopl. minder kosten dan winkeliers.
b/ Zelfs als de schoenreparateurs ondersteboven gaan
hun 1/4 de markt, dan nog onbillijk, want daar
fungeert de markt als "ontvangkantoor" (winkel!!)

c/ Verkoop is best mog. zonder reparatie, doch
met demonstratie, men zag daarvan zelfs goede resultate.
d/ demonstratie met paar schoenen zeer wel mog., zool met
nipping steeds te vermijden, zool die onbruikbaar, kost 4 cent.
e/ dem. met stukjes is ook mog.
f/ slechte dem. met onbruikbaar gemaakte
schoenen (stuk uit voorblad snijden) en
dan onbeperkt eigen materiaal.
g/ Advies: max. aantal schoenen voor dem.
5 paar, mits onbruikbaar.
h/ Men wil geen uitzondering voor deze 8 man. Dit document bevat de bevindingen en het advies van een commissie (mogelijk "Commissie Schureil" of vergelijkbaar) over het handhaven van handelsregels op de markt. De kop "Nopjesrubb." verwijst vrijwel zeker naar de zogenaamde 'Nopjesregeling', het distributiesysteem voor textiel en schoeisel dat tijdens de oorlogsjaren van kracht was.

De tekst schetst een conflict tussen marktkooplieden en reguliere winkeliers. De commissie stelt vast dat marktkooplieden een oneerlijk voordeel hebben door lagere bedrijfskosten en het feit dat zij de markt gebruiken als "ontvangkantoor" (een verkapte winkelvorm). Er wordt geadviseerd om reparaties en fabricage van een brede reeks goederen — variërend van kachelpijpen tot luxe-etenswaren zoals nougat — strikt te verbieden.

Bijzonder interessant zijn de voorschriften voor 'demonstraties' (verkooppraatjes). Om te voorkomen dat demonstratiemateriaal alsnog als volwaardig product wordt verkocht, wordt geadviseerd om schoenen onbruikbaar te maken door "een stuk uit het voorblad te snijden". Er is een duidelijke onwil om uitzonderingen te maken voor een specifieke groep van acht personen die waarschijnlijk de regels trachtten te omzeilen. In de context van de schaarste-economie van de jaren '40 probeerde de Nederlandse overheid de handel strak te reguleren via de Rijksbureaus en de Prijsbeheersing. Markten waren vaak plekken waar de regels minder makkelijk te controleren waren dan in fysieke winkels. De nadruk op het onbruikbaar maken van demonstratiemateriaal en de specifieke lijst van verboden fabricage duidt op een poging om de zwarte markt en ongeoorloofde productie van schaarse materialen (zoals leer voor schoenzolen en metaal voor ketels) in te dammen. De "S-tal" of "8-tal menschen" kan duiden op een bekende groep overtreders of een specifiek dossier binnen de commissie.