Notulen (vergaderverslag). 27 september 1935. (Handgeschreven bovenaan:)
Schoenreparatie op de markten

(Getypt rechtsboven:)
VERTROUWELIJK.

(Hoofdtekst:)
Notulen van de 16de vergadering van de met den Levensmiddelenraad verbonden Commissie voor Schoeisel, gehouden op Vrydag 27 September 1935 des voormiddags te 10 uur in kamer 36 ten Stadhuize.

Aanwezig met den Voorzitter, den heer A.H. Scherf, Mevrouw M. Zegger-Tucker en de heeren J.A. Melhado, C. de Jong, G. Snieder, C.J.J. Vergouw, K. van Wynen, leden; de heer G. ter Heege, plaatsvervanger van den heer S. Polak, alsmede de plaatsvervangend Secretaris, de heer P.C. Besanger.
Tevens aanwezig de Directeur van den Dienst van het Marktwezen, de heer Dr. A. van der Laan.

De Voorzitter opent de vergadering en stelt aan de orde punt 1 van de agenda:
Goedkeuring notulen van de op 8 Maart j.l. gehouden vergadering.

Deze worden ongewyzigd goedgekeurd.

De heer Melhado vraagt aan den Voorzitter of het eigenlyk nog wel zin heeft, dat de Commissie vergadert, nu in drie kwartier tyd alles wat de Commissie in een paar jaar heeft gedaan, door den Gemeenteraad is stuk gemaakt.

De Voorzitter betreurt evenals de heer Melhado den gang van zaken, doch meent, dat de Commissie zeer zeker nog een taak heeft buiten de regeling van het winkelvraagstuk om. Haar opdracht is toch immers zich bezig te houden met alles wat in verband met schoeisel en leer voor de bevolking van Amsterdam, den handel dus inbegrepen, van belang kan zyn. Zy is een adviseerend lichaam en wanneer haar adviezen niet opgevolgd worden, kan zy dat betreuren, doch dat mag voor haar geen aanleiding zyn haar aandacht aan zaken, die voor haar en voor de bevolking van belang zyn, te onttrekken.

De heer Melhado voelt zich toch niet bevredigd. De door den Levensmiddelenraad geopperde idee is door den Gemeenteraad verworpen. Nu komt plotseling weer een oproeping voor een vergadering van de Schoeiselcommissie. Spreker is van oordeel, dat het voor de Commissie geen nut heeft verder werk te doen, zoolang de Gemeenteraad zyn beslissing ten aanzien van het winkelvraagstuk niet heeft herroepen.

De Voorzitter zegt, dat de Levensmiddelenraad niet uitsluitend is ingesteld voor het tot stand brengen van een winkelverordening. Dat is maar een klein onderdeel van zyn taak, evenals van die van de Commissies. Spreker kan zich begrypen, dat de leden van de Commissie zich ontmoedigd gevoelen nu het eerste practische werk van twee jaar in enkele oogenblikken door den Gemeenteraad is te niet gedaan. Met dit besluit van den Gemeenteraad zyn echter allerminst de Levensmiddelenraad en de Commissies onmogelyk gemaakt.

De heer Van Wynen noemt het inzicht van den heer Melhado onjuist. De taak van den Levensmiddelenraad is veel en veel meer omvattender dan het tot stand brengen van een winkelverordening.

(Handgeschreven in de linkermarge - deels slecht leesbaar):
B. en W. voorgesteld door andere banden / consequenties / -
2/ dispensie d. markt -
3/ Geringe deelname om verkoop tegen te gaan -
3/ handelaar moet wonen uit het midden -
4/ Administratie welkheden dient sparen (?)
te suggereerde de reparateur van de handel geval is of hoofdzaak. * Kernconflict: Het document legt een moment van demotivatie en politieke frictie vast binnen een gemeentelijk adviesorgaan. Een commissielid (Melhado) stelt het bestaansrecht van de commissie ter discussie nadat de Amsterdamse Gemeenteraad hun jarenlange werk aan een 'winkelverordening' (waarschijnlijk betreffende openingstijden of vestigingseisen voor schoenwinkels) in één klap heeft verworpen.
* Leiderschap: De voorzitter (Scherf) hanteert een diplomatieke en volhardende toon. Hij erkent de teleurstelling, maar hamert op de bredere maatschappelijke verantwoordelijkheid van de commissie: het waarborgen van de kwaliteit en beschikbaarheid van schoeisel en leer voor de Amsterdamse bevolking.
* Taalgebruik: Het document is opgesteld in de toen gangbare spelling (vóór de spelling-Marchant breed werd doorgevoerd), herkenbaar aan woorden als "Vrydag", "onmogelyk" en "eigenlyk".
* Interessant detail: De aanwezigheid van de Directeur van het Marktwezen suggereert dat, ondanks de politieke tegenslag rond de winkelverordening, de focus verschoof naar de regulering van schoenverkoop en -reparatie op de openbare markten (zie de handgeschreven kop). Dit document stamt uit september 1935, midden in de periode van de Grote Depressie. In deze tijd probeerden lokale overheden de economie te reguleren via verordeningen om de 'middenstand' te beschermen tegen ongebreidelde concurrentie en om de kwaliteit van essentiële goederen (zoals schoeisel) te waarborgen.

De Levensmiddelenraad in Amsterdam was een adviesraad voor Burgemeester en Wethouders (B&W). Dat de Gemeenteraad hun voorstellen verwierp, wijst op een politiek spanningsveld tussen de deskundigen (de commissieleden, vaak zelf afkomstig uit de branche of vakbonden) en de gekozen politici, die waarschijnlijk vreesden voor prijsstijgingen of te grote beperkingen van de vrije handel in crisistijd. De handgeschreven noten wijzen op een verschuiving naar meer specifieke onderwerpen, zoals schoenreparatie op markten, wat in de crisisjaren een belangrijk en goedkoop alternatief was voor de aanschaf van nieuwe schoenen. A.H. Scherf C. de Jong C.J.J. Vergouw G. Snieder G. ter Heege J.A. Melhado K. van Wynen M. Zegger P.C. Besanger S. Polak Marktwezen Stadhuis