Archief 745
Inventaris 745-424
Pagina 46
Dossier 7
Jaar 1944
Stadsarchief

Notulen (verslag van een vergadering).

Origineel

Notulen (verslag van een vergadering). (Pagina 8)

  • 8 -

De heer De Jong zegt, dat j.l. Maandag precies het tegenovergestelde viel waar te nemen.

De Voorzitter vraagt den Directeur van het Marktwezen welken indruk hy heeft van de gehouden besprekingen.

De Directeur van het Marktwezen antwoordt, dat het naar zyn meening goed zou zyn, als de Commissie zich uitsprak over de vraag, of demonstratie met één of twee paar schoenen mogelyk is en aangaf op welke wyze Marktwezen tegen de betreffende kooplieden zou kunnen optreden. Moet Marktwezen alleen maar optreden, als iemand uit het publiek staat te wachten op zyn schoenen, die gerepareerd worden, of ook als iemand een paar schoenen by een marktkoopman brengt, terwyl er op de stand geen anderen liggen, en deze later terughaalt.

De Voorzitter meent, dat eenvoudig het verbod gehandhaafd moet worden met de bepaling, dat de koopman slechts mag demonstreeren met eigen materiaal. Gedurende het verbod, heeft men zich aan deze bepalingen niet gehouden. De marktkooplieden doen eenvoudig of er niets verboden is en houden Marktwezen op allerlei wyze voor de mal. Demonstratie moet blyven toegestaan, doch het mag niet zoover worden doorgevoerd, dat iemand uit het publiek zyn schoenen afgeeft om daarmede te demonstreeren.

De Directeur van het Marktwezen zegt, dat volgens het oordeel van den Voorzitter, het aannemen van schoenen dus verboden moet worden, doch dat demonstratie met eigen materiaal is toegestaan, ook al ligt daarmede een tafel vol.

De heer De Jong zegt, dat dit laatste de contrôle zeer zal bemoeilyken.

De Voorzitter acht het wel gewenscht, dat aan het aantal schoenen een limiet wordt gesteld.

De heer Melhado meent, dat voorgeschreven kan worden, dat de schoenen, welke gebruikt worden voor demonstratie, met een merk moeten zyn voorzien. Inderdaad zal de contrôle op de naleving van het verbod moeilyk zyn. Echter kan de Commissie dit veel beter aan de deskundigen van Marktwezen overlaten, vooral waar de Directeur de meening van de Commissie kent.

De Voorzitter brengt in stemming de vraag of het verbod van reparaties op de markten gehandhaafd moet blyven.

Met uitzondering van den heer Van Wynen stemmen alle leden voor.

De Commissie spreekt zich unaniem uit voor de wenschelykheid een limiet te stellen aan het aantal schoenen, waarmede gedemonstreerd mag worden.

De Voorzitter vraagt welk aantal zou moeten worden toegestaan.

(Pagina 9)

  • 9 -

De heer Snieder begrypt de moeilykheden voor de controleurs. Met één paar schoenen kan de koopman demonstreeren. Met twee paar wordt het hem iets gemakkelyker gemaakt. Spreker wil zich niet stellen op een bekrompen standpunt en zou daarom het aantal niet tot 2 paar willen beperken. Spreker geeft in overweging demonstratie toe te staan met oude schoenen, waaruit een stukje van het voorblad is gesneden.

De Voorzitter acht dit een goede oplossing.

De heer Snieder wyst er nog op, dat schoenen, welke nat geworden zyn, niet gerepareerd kunnen worden met nopjesrubber. Waar het in Holland nog al eens vochtig weer is, hebben de consumenten er belang by niet op de markten te laten repareeren.

De Voorzitter vraagt of de Commissie er zich mee kan vereenigen, dat het maximum aantal, voor demonstratie toegestane schoenen op vyf paar wordt gesteld onder bepaling, dat deze schoenen verminkt moeten zyn.

Deze vraag wordt met algemeene stemmen bevestigend beantwoord.

De Directeur van het Marktwezen herinnert er aan, dat de Marktkoopliedenbond "Mercurius" heeft verzocht een uitzondering te maken voor de acht kooplieden, welke reeds jaren op de markten repareeren en door dit verbod zwaar gedupeerd zyn. Spreker vraagt hoe de Commissie over dit verzoek denkt.

De Voorzitter meent, dat het hek van den dam zal zyn als dit verzoek wordt ingewilligd. Naar zyn meening moet het verbod algemeen gelden of het moet worden opgeheven.

De Directeur van het Marktwezen is het met den Voorzitter eens. Hy heeft de vraag slechts voor de goede orde gesteld.

De Voorzitter weerspreekt nog de mededeelingen in den brief van "Mercurius". Spreker heeft zelf geconstateerd, dat de verkoop van nopjesrubber op het Amsteldveld zeer vlot gaat.

Daar geen der leden meer het woord verlangt, wordt de vergadering hierop gesloten.

Goedgekeurd in de vergadering van
Br.
Voorzitter,
Secretaresse. Dit document verslaat een bureaucratische discussie over het omzeilen van marktregels. De kern van het conflict is dat marktkooplieden een officieel verbod op schoenreparaties op de markt negeren door te beweren dat zij slechts 'demonstraties' geven. In werkelijkheid repareren zij schoenen van klanten terwijl deze wachten.

Belangrijkste besluiten en standpunten:
* Handhaving: Er is een breed gedragen wens om het verbod op reparaties te handhaven om oneerlijke concurrentie of wildgroei te voorkomen.
* Definitie van 'Demonstratie': Om misbruik te voorkomen, stelt de commissie voor dat demonstraties alleen met eigen materiaal mogen, niet met schoenen van publiek.
* Praktische oplossing: De heer Snieder stelt een effectieve controlemaatregel voor: demonstratieschoenen moeten 'verminkt' zijn (ingesneden voorblad), zodat ze onbruikbaar zijn voor klanten.
* Kwantiteit: Het maximaal aantal toegestane demonstratieschoenen wordt vastgesteld op vijf paar.
* Belangenbehartiging: De Marktkoopliedenbond "Mercurius" probeert vergeefs een uitzonderingspositie te bedingen voor ervaren marktreparateurs. De commissie wijst dit af uit vrees voor precedentwerking ("het hek van de dam"). De tekst biedt een inkijkje in de gemeentelijke regulering van de handel in Amsterdam tijdens het interbellum. Het 'Marktwezen' was de instantie die toezag op de orde en naleving op locaties zoals het Amsteldveld (in de tekst gespeld met een 'd', tegenwoordig Amstelveld).

De vermelding van 'nopjesrubber' is technologisch interessant; dit materiaal werd in die tijd populair voor verzoling, maar was blijkbaar gevoelig voor vocht, wat als argument werd gebruikt tegen reparaties in de buitenlucht. Het document illustreert de constante strijd tussen de vindingrijkheid van kleine handelaren en de drang naar ordening door de overheid. De rol van de bond "Mercurius" toont bovendien de vroege organisatiegraad van de Amsterdamse marktkooplieden.

Samenvatting

Dit document verslaat een bureaucratische discussie over het omzeilen van marktregels. De kern van het conflict is dat marktkooplieden een officieel verbod op schoenreparaties op de markt negeren door te beweren dat zij slechts 'demonstraties' geven. In werkelijkheid repareren zij schoenen van klanten terwijl deze wachten.

Belangrijkste besluiten en standpunten:
* Handhaving: Er is een breed gedragen wens om het verbod op reparaties te handhaven om oneerlijke concurrentie of wildgroei te voorkomen.
* Definitie van 'Demonstratie': Om misbruik te voorkomen, stelt de commissie voor dat demonstraties alleen met eigen materiaal mogen, niet met schoenen van publiek.
* Praktische oplossing: De heer Snieder stelt een effectieve controlemaatregel voor: demonstratieschoenen moeten 'verminkt' zijn (ingesneden voorblad), zodat ze onbruikbaar zijn voor klanten.
* Kwantiteit: Het maximaal aantal toegestane demonstratieschoenen wordt vastgesteld op vijf paar.
* Belangenbehartiging: De Marktkoopliedenbond "Mercurius" probeert vergeefs een uitzonderingspositie te bedingen voor ervaren marktreparateurs. De commissie wijst dit af uit vrees voor precedentwerking ("het hek van de dam").

Historische Context

De tekst biedt een inkijkje in de gemeentelijke regulering van de handel in Amsterdam tijdens het interbellum. Het 'Marktwezen' was de instantie die toezag op de orde en naleving op locaties zoals het Amsteldveld (in de tekst gespeld met een 'd', tegenwoordig Amstelveld).

De vermelding van 'nopjesrubber' is technologisch interessant; dit materiaal werd in die tijd populair voor verzoling, maar was blijkbaar gevoelig voor vocht, wat als argument werd gebruikt tegen reparaties in de buitenlucht. Het document illustreert de constante strijd tussen de vindingrijkheid van kleine handelaren en de drang naar ordening door de overheid. De rol van de bond "Mercurius" toont bovendien de vroege organisatiegraad van de Amsterdamse marktkooplieden.

Kooplieden in dit dossier 96

A. Dombroek Waterlooplein
A. Groen Waterlooplein
A.P. Groen Waterlooplein
A. v. Nierop Waterlooplein }
A. van Schaik Waterlooplein
Beier/Willem (✓) Waterlooplein vr.pl.T.K.str.
C. Groot Waterlooplein
C. de Groot Waterlooplein
C. Grijp Waterlooplein
C. Koning Waterlooplein 80 "
C. Koning Waterlooplein 80 "
C. Koning Waterlooplein 80 pond
A. Troost Azn. Waterlooplein
M. Barkhuizen Waterlooplein "
H.H. de Beer Waterlooplein
De Ruyter/Jacob Waterlooplein vr.pl.Noorderm.
S. Nanninga Waterlooplein vr. pl. Alb. Cuypstraat.
De Vries/Nanning Waterlooplein vr.pl.Alb. Cuypstraat.
D. van Schaik Waterlooplein
E.J. Glimmerveen Waterlooplein
E.J. Glimmerveen Waterlooplein
E. Smit Waterlooplein
Ferron/Johannes (✓) Waterlooplein vr.pl.T.K.str.
F. Ossendorp Waterlooplein
G. Hendriks Waterlooplein
G. Hessels Waterlooplein
G. Koning Waterlooplein 80 pond
G.J. Lammers Waterlooplein
F.J. Grenzebach Waterlooplein vr.pl.T.K.str.
Alle 96 kooplieden →

Gerelateerde Documenten 3