Getypte ambtelijke nota of brief (doorslag/kopie). De Directeur (vermoedelijk van de Dienst van het Marktwezen). - 2 -

wezenlijk verschil tusschen hetgeen vroeger, vóór het in
1935 -meer in het bijzonder met het oog op het plakken van
nopjes-rubberzolen- uitgevaardigde en in hetzelfde jaar
weer ingetrokken verbod gebeurde en thans.
Artikel 8 van de Verordening op den Dienst van
het Marktwezen is op het onderhavige punt blijkbaar steeds
ruim geïnterpreteerd. Onder vigueur van dit artikel is
namelijk steeds het repareeren van schoenen, vulpenhouders,
horloges en het ter markt bereiden van oliebollen, het
koken van mosselen, het bakken van visch en dergelijke toe-
gestaan geweest, in zooverre, dat wat reparaties betreft,
deze altijd van bijkomstigen aard waren en de verkoop van
het artikel hoofdzaak.
Eenige maanden geleden heb ik echter toch over-
wogen om U voor te stellen een verbod uit te lokken alle
reparatie-werkzaamheden op de markten te verbieden aange-
zien ik van oordeel ben, dat deze werkzaamheden feitelijk
niet op de markten thuis behooren.
Het is mij evenwel bekend, dat het publiek in de
huidige tijdsomstandigheden ook voor het verrichten van
kleine reparatiewerkzaamheden aan schoenen en opzetten
van zoolbeslag en bij de reparatiewerkplaatsen dagen en
soms weken moeten wachten en dus gebaat is met een gelegen-
heid waar onmiddellijk wordt gerepareerd, hetgeen voor mij
aanleiding is geweest om de zaak voorshands te laten
rusten.
Op grond hiervan geef ik U in overweging de zaak,
zoolang de huidige moeilijkheden duren, te laten zooals
zij thans is. Na den oorlog kan dan op een en ander worden
teruggekomen.
Met nadruk moet ik erop wijzen, dat schoenlappen
in den eigenlijken zin van het woord op de markten niet
plaatsvindt. Schoenreparaties van eenige beteekenis zouden
ook niet op de markten kunnen worden uitgevoerd, gezien de
primitieve outillage waarover de marktkoopman slechts
ter plaatse kan beschikken.

De Directeur, Dit document betreft de handhaving en interpretatie van Artikel 8 van de Verordening op den Dienst van het Marktwezen. De kernvraag is of reparaties (zoals aan schoenen, horloges en pennen) en de bereiding van voedsel (zoals visch en oliebollen) op de markt toegestaan moeten blijven.

De directeur merkt op dat reparaties voorheen gedoogd werden als zij 'bijkomstig' waren aan de verkoop. Hoewel hij principieel tegen reparaties op de markt is, adviseert hij om een verbod uit te stellen. De reden hiervoor is pragmatisch: door de oorlogsomstandigheden zijn de wachttijden bij reguliere schoenmakers opgelopen tot weken. De marktkoopman biedt hier een noodzakelijke snelle service voor kleine herstellingen. De directeur concludeert dat grote reparaties toch onmogelijk zijn op de markt vanwege de "primitieve outillage" (gebrekkige uitrusting) van de kramen. De tekst moet geplaatst worden in de context van de Duitse bezetting van Nederland (Tweede Wereldoorlog). De termen "huidige tijdsomstandigheden", "moeilijkheden" en de zinsnede "Na den oorlog" zijn directe verwijzingen naar deze periode.

Tijdens de oorlog was er een grote schaarste aan materialen (zoals leer voor zolen) en brandstoffen. Mensen konden zich geen nieuwe spullen veroorloven en waren afhankelijk van reparaties. Omdat veel vakmensen waren weggevoerd of kampten met grondstoftekorten, slibden de reguliere werkplaatsen dicht. De overheid, in dit geval de gemeentelijke marktmeester of directeur, moest zijn strikte regels over marktvormen versoepelen om de bevolking in haar eerste levensbehoeften (zoals degelijk schoeisel) tegemoet te komen.