Distributie-bestelbon voor groenten. XXX
Gemeentelijke Distributie van Groenten

Bestelbon A № 032292

GEZINSKAART No. .....................................................

Het nevenstaande wordt slechts afgeleverd tegen
afgifte van dezen bon en van de desbetreffende
strook der gezinskaart. De groenten kunnen op
de daarvoor aangewezen uren worden afgehaald
aan distributieplaats .....................................................

Zoek geraakte bonnen worden niet vergoed.

Deze bon is slechts geldig in de week
volgende op die waarin besteld is.

Datum bestelling ............................................................

(Rechterkolom:)
.......... pond roode kool
.......... ,, savoye kool
.......... ,, uien
.......... ,, wortelen
.......... ,, koolrapen
.......... ,, bieten (rauw)
.......... ,, zuurkool

Totaal ............. pond à 3 cent per kg = f ......................

Bovenstaand bedrag door mij ontvangen.

(Handteekening) * Doel: Het document diende om de verdeling van schaarse levensmiddelen (in dit geval groenten) tijdens de rantsoenering in goede banen te leiden.
* Controlemechanisme: De bon was gekoppeld aan een 'gezinskaart'. Er was een strikte scheiding tussen het moment van bestellen en het moment van afhalen (de week volgend op de bestelling).
* Inhoud: Het assortiment betreft uitsluitend houdbare wintergroenten (kolen, uien, wortelen, koolrapen, bieten en zuurkool), wat typerend is voor de beperkte beschikbaarheid tijdens oorlogsjaren.
* Prijsstelling: Er wordt een prijs vermeld van "3 cent per kg". Dit duidt op een sterk gereguleerde prijs om basisvoedsel betaalbaar te houden voor de gehele bevolking.
* Herkomst: De drie kruisjes (XXX) linksboven zijn het wapen van Amsterdam, wat aangeeft dat deze bon specifiek voor de Amsterdamse gemeentelijke distributie was bedoeld. Dit document stamt uit de periode van de Tweede Wereldoorlog (1940-1945) in Nederland. Al vrij snel na het begin van de Duitse bezetting werd een uitgebreid distributiestelsel ingevoerd omdat de aanvoer van goederen stokte en de bezetter veel voedsel opeiste voor eigen gebruik.

Via distributiekantoren kregen burgers bonkaarten en stamkaarten. Zonder de juiste bon was het legaal niet mogelijk om voedsel of andere schaarse goederen (zoals textiel of brandstof) te kopen. Naarmate de oorlog vorderde, werden de rantsoenen steeds kleiner, wat uiteindelijk culmineerde in de Hongerwinter van 1944-1945. Een bon als deze was voor veel gezinnen het enige middel om aan verse (of houdbare) groenten te komen buiten het zwarte circuit om.