Handgeschreven dienstrapport (verantwoording van controle).
Origineel
Handgeschreven dienstrapport (verantwoording van controle). 2 juni 1944. A’dam 2 Juni 1944
Rapport.
Hedenmorgen is door mij de vischventer
J. Veerman Geb. 11-5-’89 op gewicht den
z.g. Suiven gecontroleerd. Aangevoerd was
20 KG Voorn a. f 0,16 Aan visch werden
geholpen 3 voorrangskaarten en 15 menschen
uit de rij. Daar het kleine visch was
werden er precies 18 menschen geholpen welke
elk 1 KG kregen. Door mij in orde bevonden.
[links onderaan in ander handschrift:]
gezien
7-6-’44
[onleesbare paraaf]
[rechts onderaan:]
2 Juni 1944
J.Th. Pietersen. Dit document biedt een inkijkje in de strikte regulering van de voedselvoorziening in Amsterdam tijdens de Tweede Wereldoorlog.
* Rationering en Voorrang: Er is sprake van "voorrangskaarten". Dit waren speciale distributiebescheiden voor kwetsbare groepen (zoals zieken of zwangeren) die recht gaven op eerste keus of extra rantsoenen.
* Controle: De visventer wordt gecontroleerd op het gewicht en de naleving van de prijzen ("a. f 0,16", oftewel 16 cent per kilo). De term "z.g. Suiven" in regel 3 is mogelijk een lokale aanduiding voor een specifiek type weegmand of een (mogelijk verschreven) locatieaanduiding.
* Eerlijke verdeling: De rekenkundige nauwkeurigheid is opvallend: van de 20 kg aangevoerde vis (voorn) zijn 18 mensen elk voorzien van precies 1 kg. De resterende 2 kg was waarschijnlijk bestemd voor de venter zelf of betrof snijverlies/afval.
* Taal en spelling: Het gebruik van de 'paleis-spelling' (visch, menschen) en de afkorting "A'dam" is typerend voor de vroege 20e eeuw. In juni 1944 (de maand van D-Day) was de voedselschaarste in Nederland nijpend. De bezetter en de Nederlandse autoriteiten hielden streng toezicht op straathandel om zwarte handel te voorkomen. Voorn, een relatief goedkope zoetwatervis, was een belangrijk onderdeel van het karige dieet. Het feit dat er een officieel rapport werd opgemaakt voor de verkoop van slechts 20 kilo vis, illustreert hoe precair de situatie was en hoe diep de bureaucratische controle in het dagelijks leven van de burgers was doorgedrongen.
Samenvatting
Dit document biedt een inkijkje in de strikte regulering van de voedselvoorziening in Amsterdam tijdens de Tweede Wereldoorlog.
* Rationering en Voorrang: Er is sprake van "voorrangskaarten". Dit waren speciale distributiebescheiden voor kwetsbare groepen (zoals zieken of zwangeren) die recht gaven op eerste keus of extra rantsoenen.
* Controle: De visventer wordt gecontroleerd op het gewicht en de naleving van de prijzen ("a. f 0,16", oftewel 16 cent per kilo). De term "z.g. Suiven" in regel 3 is mogelijk een lokale aanduiding voor een specifiek type weegmand of een (mogelijk verschreven) locatieaanduiding.
* Eerlijke verdeling: De rekenkundige nauwkeurigheid is opvallend: van de 20 kg aangevoerde vis (voorn) zijn 18 mensen elk voorzien van precies 1 kg. De resterende 2 kg was waarschijnlijk bestemd voor de venter zelf of betrof snijverlies/afval.
* Taal en spelling: Het gebruik van de 'paleis-spelling' (visch, menschen) en de afkorting "A'dam" is typerend voor de vroege 20e eeuw.
Historische Context
In juni 1944 (de maand van D-Day) was de voedselschaarste in Nederland nijpend. De bezetter en de Nederlandse autoriteiten hielden streng toezicht op straathandel om zwarte handel te voorkomen. Voorn, een relatief goedkope zoetwatervis, was een belangrijk onderdeel van het karige dieet. Het feit dat er een officieel rapport werd opgemaakt voor de verkoop van slechts 20 kilo vis, illustreert hoe precair de situatie was en hoe diep de bureaucratische controle in het dagelijks leven van de burgers was doorgedrongen.