Archiefdocument
Origineel
Omstreeks april/mei 1942 (gebaseerd op de genoemde data in de tekst). N.B. Ontbrekende tekstdelen door afsnijding zijn aangegeven met vierkante haken [ ].
MARKTWEZEN
AMSTERDAM.
Aan den houder van een vent- of op[koopers-...]
bedoelde vergunning opnieuw verleend mo[et worden...]
later tot en met 31 Mei 1942, indien de b[etrokkene het]
beroep van venter of opkooper wenscht voo[rt te zetten.]
De venter of opkooper, die voor opn[ieuwe aan-]
merking wil komen, moet zich of iemand na[mens hem met de]
vergunning vervoegen op het Hoofdkantoo[r, Jan van Galen-]
straat 14, Amsterdam-West en wel op [de volgende data:]
op 2 Mei indien hij in h[et bezit is van de]
serie-nummers [...]
op 5, 6, 7, 8 of 9 Mei indien hij in [het bezit is van]
de serie-numn[ers ...]
EM, TM of [?]
op 12, 13, 14, 15 of 16 Mei indien hij in [het bezit is van]
de serie-numm[ers ...]
op 19, 20, 21 of 23 Mei indien hij in [het bezit is van]
de serie-numm[ers ...]
op 26, 27, 28, 29 of 30 Mei indien hij in [het bezit is van]
de serie-numm[ers ...]
Des Zaterdags zijn de kantoren voo[r ...]
Venters, die op andere dagen komen[...]
wel geholpen worden, doch loopen kans, lan[ger te moeten wachten dan]
anderen.
In elk geval moet ieder, die na 1 [Juni 1942...]
in het bezit zijn van een vent- of opko[opersvergunning...] Dit document is een logistieke instructie voor straathandelaren (venters) en opkopers in Amsterdam tijdens de Duitse bezetting. Het doel is het reguleren van de verlenging van handelsvergunningen die op 31 mei 1942 zouden verlopen.
De tekst hanteert een strikt schema op basis van serienummers om de drukte bij het hoofdkantoor van het Marktwezen (gevestigd aan de Jan van Galenstraat 14) te spreiden. Er wordt gewaarschuwd dat wie buiten de aangewezen dagen komt, het risico loopt op lange wachttijden. De toon is zakelijk en dwingend, typerend voor de bureaucratische controle in die periode. De datum mei 1942 is historisch significant. Tijdens de bezetting werd de controle op economische activiteiten en de bewegingsvrijheid van burgers steeds strenger. Voor veel Amsterdammers, waaronder een aanzienlijk deel van de Joodse bevolking die toen al aan beperkende maatregelen onderworpen was, was de ventvergunning een cruciale bron van inkomst.
Het Marktwezen Amsterdam speelde een centrale rol in de dagelijkse overleving van de stad door het beheer van markten en straathandel. De verplichting om vergunningen persoonlijk (of via een gemachtigde) te verlengen bij het kantoor in Amsterdam-West was een middel voor de overheid om grip te houden op wie zich op straat bevond en welke handel er gedreven werd. N.B. Ontbrekende Marktwezen