Distributiebon (Bestelbon voor groenten). [Linkerzijde]

XXX
Gemeentelijke Distributie van Groenten

Bestelbon A № 005717

GEZINSKAART No. ................................................................

Het nevenstaande wordt slechts afgeleverd tegen
afgifte van dezen bon en van de desbetreffende
strook der gezinskaart. De groenten kunnen op
de daarvoor aangewezen uren worden afgehaald
aan distributieplaats ................................................................ .

Zoek geraakte bonnen worden niet vergoed.

[Inktvlek/stempelrestant]
Deze bon is slechts geldig in de week
volgende op die waarin besteld is.

Datum bestelling ................................................................

[Rechterzijde]

......... pond roode kool
......... „ savoye kool
......... „ uien
......... „ wortelen
......... „ koolrapen
......... „ bieten (rauw)
......... „ zuurkool

Totaal ......... pond à 3 cent per kg = f .........................

Bovenstaand bedrag door mij ontvangen.

(Handteekening)

............................................................................................................................................ * Administratieve controle: Het document toont een strikt gereguleerd systeem. De koppeling aan een "gezinskaart" en het unieke nummer (005717) moesten fraude en dubbele afhalingen voorkomen.
* Logistiek: De tekst specificeert dat groenten alleen op "aangewezen uren" en op een specifieke "distributieplaats" konden worden afgehaald, wat duidt op een centrale aansturing van de voedselvoorziening.
* Assortiment: De lijst met groenten (rode kool, savooiekool, uien, wortelen, koolrapen, bieten en zuurkool) is kenmerkend voor houdbare Nederlandse wintergroenten die tijdens de schaarste nog relatief beschikbaar waren.
* Economie: De prijs van "3 cent per kg" wijst op door de overheid vastgestelde maximumprijzen om de basisbehoeften betaalbaar te houden voor de bevolking tijdens de bezetting of de wederopbouw. Dit document is een tastbaar overblijfsel van het distributiestelsel in Nederland tijdens of kort na de Tweede Wereldoorlog. Door de blokkades en de vordering van goederen door de bezetter ontstonden grote tekorten. De overheid stelde de "Gemeentelijke Distributie" in om schaarse goederen zoals voedsel, brandstof en textiel eerlijk te verdelen via een systeem van bonnen en gezinskaarten. Zonder een geldige bon en de bijbehorende kaartstrook kon men, ondanks betaling, geen producten kopen. De vermelding dat "zoek geraakte bonnen niet worden vergoed" onderstreept de enorme waarde die deze papiertjes in die tijd voor een huishouden hadden.