Bestelbon voor groentendistributie. [Links bovenin staan drie kleine kruisjes: x x x]

Gemeentelijke Distributie van Groenten

Bestelbon A № 007976

GEZINSKAART No. ................................................................

Het nevenstaande wordt slechts afgeleverd tegen afgifte van dezen bon en van de desbetreffende strook der gezinskaart. De groenten kunnen op de daarvoor aangewezen uren worden afgehaald aan distributieplaats ................................................................ .

Zoek geraakte bonnen worden niet vergoed.

Deze bon is slechts geldig in de week volgende op die waarin besteld is.

Datum bestelling ................................................................

[Rechterzijde van het formulier:]

......................... pond roode kool
......................... ,, savoye kool
......................... ,, uien
......................... ,, wortelen
......................... ,, koolrapen
......................... ,, bieten (rauw)
......................... ,, zuurkool
..................................................................................................

Totaal ................. pond à 3 cent per kg = f .................

Bovenstaand bedrag door mij ontvangen.

(Handteekening) * Administratieve functie: Dit document diende als officieel bewijs van bestelling binnen het distributiesysteem. Het koppelt een specifieke bestelbon aan een 'Gezinskaart', wat essentieel was voor de persoonsgebonden rantsoenering.
* Taalkundige kenmerken: Het gebruik van de spelling 'dezen bon' en 'Handteekening' wijst op de spelling-Marchant, die tot 1947 officieel was in Nederland.
* Economische gegevens: Opvallend is de vermelde prijs van "3 cent per kg". Hoewel de bestelling in 'ponden' (500 gram) gaat, wordt de rekeneenheid per kilogram gegeven. Dit duidt op zeer lage, door de overheid vastgestelde prijzen voor basisbehoeften.
* Productaanbod: De lijst met groenten (roode kool, savoye kool, uien, wortelen, koolrapen, bieten, zuurkool) betreft zogenaamde 'harde groenten' of wintergroenten. Dit waren gewassen die goed bewaard konden worden en de basis vormden van de volksvoeding tijdens schaarste. Dit formulier stamt uit de periode van de distributie in Nederland, die begon kort voor de Duitse inval in 1940 en voortduurde tot 1952. Vanwege oorlogsschaarste werden producten op de bon gezet om een eerlijke verdeling te garanderen.

De 'Gemeentelijke Distributie van Groenten' was verantwoordelijk voor de lokale logistiek. Burgers moesten hun bestelling een week van tevoren doorgeven en konden deze op vaste tijden ophalen bij een distributieplaats. Zonder de bijbehorende strook van de gezinskaart (een identiteitsbewijs voor rantsoenering) was de bon waardeloos, wat fraude moest voorkomen. Het verlies van bonnen was fataal voor de voedselvoorziening van een gezin, vandaar de expliciete waarschuwing dat zoekgeraakte bonnen niet werden vergoed.