Gemeentelijke bestelbon voor groenten (distributiebon). XXX
Gemeentelijke Distributie van Groenten

Bestelbon A № 041871

GEZINSKAART No. ....................................................................

Het nevenstaande wordt slechts afgeleverd tegen
afgifte van dezen bon en van de desbetreffende
strook der gezinskaart. De groenten kunnen op
de daarvoor aangewezen uren worden afgehaald
aan distributieplaats ................................................................... .
Zoek geraakte bonnen worden niet vergoed.

Deze bon is slechts geldig in de week
volgende op die waarin besteld is.

Datum bestelling ........................................................................

(Rechterzijde:)

.......... pond roode kool
.......... „ savoye kool
.......... „ uien
.......... „ wortelen
.......... „ koolrapen
.......... „ bieten (rauw)
.......... „ zuurkool

Totaal .......... pond à 3 cent per kg = f ....................

Bovenstaand bedrag door mij ontvangen.

(Handteekening) * Administratieve controle: De bon is voorzien van een uniek nummer (041871) en moet gekoppeld worden aan een 'gezinskaart', wat wijst op een streng gecontroleerd distributiesysteem.
* Productaanbod: De lijst met groenten (roode kool, savoye kool, uien, wortelen, koolrapen, bieten, zuurkool) betreft typische wintergroenten of producten die goed bewaard kunnen worden, wat kenmerkend is voor de voedselsituatie tijdens schaarste.
* Prijsstelling: Er wordt gerekend met een vaste prijs van 3 cent per kilogram. Het gebruik van 'pond' (500 gram) in combinatie met een prijs per 'kg' laat zien hoe men gewichtseenheden hanteerde.
* Geldigheid: De strikte beperking ("slechts geldig in de week volgende op die waarin besteld is") diende om de logistiek en voorraadplanning van de distributiepunten beheersbaar te houden.
* Taalgebruik: Het gebruik van de naamvallen "dezen bon" en "der gezinskaart" is typerend voor het ambtelijk Nederlands van vóór de spellinghervorming van 1947. Dit document stamt uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. Door de oorlogsomstandigheden en blokkades ontstonden er grote tekorten aan basisbehoeften. Om een eerlijke verdeling van het schaarse voedsel te garanderen, voerde de overheid het distributiestelsel in.

Burgers kregen een distributiestamkaart en gezinskaarten waarmee ze bonnen konden verkrijgen. Zonder deze bonnen was het vrijwel onmogelijk om legaal aan voedsel te komen. De 'Gemeentelijke Distributie van Groenten' was een lokaal uitvoeringsorgaan dat zorgde dat de toegewezen rantsoenen daadwerkelijk bij de bevolking terechtkwamen. De lage prijs (3 cent per kg) was door de overheid vastgesteld (maximumprijs) om inflatie tegen te gaan en groenten voor iedereen betaalbaar te houden.