15 juni (jaartal onduidelijk, waarschijnlijk ca. 1915-1920 op basis van handschrift en context). van
elk volkstuincomplex het planten zaaigoed voor
zijn leden verzorgt.

Lindengracht }
Ten Katestraat }
Albert Cuypstraat } dagmarkten
Dapperstraat }

Op deze markten bloeit de handel in snijbloemen.
Hoofdzakelijk wordt 2e soort bloemen aangevoerd,
die goed te noemen zijn. Alleen bij plotseling warm
weer komt een betrekkelijk groote hoeveelheid eerste
kwaliteit snijbloemen ter markt, vooral rozen,
die ver onder de vastgestelde prijzen van de hand
worden gedaan.
De prijsaanduiding en benaming der bloemen
laat nogal te wenschen over.
Op elke markt zijn bovendien eenige stallen met
pot- en perkplanten aanwezig. Kwaliteit hoofdza-
kelijk 2e prijsklasse. Prijsaanduiding goed,
benaming meestal slecht.
Regenachtig weer doet de prijs snel dalen, zoodat
alsdan ver onder de vastgestelde prijzen wordt verkocht.
Slechts één standwerker met het artikel stijfsel
werd op de markten aangetroffen. Het praatje van
den man werd door het publiek goed betaald.

Dienst Inspectie Amsterdam, 15 Juni 19..
der Marktwezen [Handtekening]
Achter. chef marktopzichter Dit document is een rapportage van een Amsterdamse marktopzichter betreffende de dagelijkse gang van zaken op de vier grote volksmarkten: de Lindengracht, Ten Katestraat, Albert Cuypstraat en de Dapperstraat. De tekst biedt een scherp inzicht in de economische wetmatigheden van de bloemenmarkt in die periode:

1. Marktdynamiek: De kwaliteit van de waar is doorgaans gemiddeld ("2e soort"), maar externe factoren zoals het weer hebben direct invloed op het aanbod en de prijs. Bij hitte worden luxe bloemen (rozen) massaal en goedkoop aangeboden (waarschijnlijk omdat ze anders snel zouden verwelken).
2. Toezicht: De opzichter controleert niet alleen de verkoop, maar ook de transparantie naar de klant toe. Hij is kritisch over het gebrek aan correcte namen bij de bloemen, wat duidt op een vroege vorm van consumentenbescherming.
3. Volkscultuur: De vermelding van de standwerker in stijfsel is historisch interessant. Het bevestigt dat op de Amsterdamse markten het "praatje" (de verkoop-act) vaak even belangrijk was als het product zelf. De vroege 20e eeuw was een bloeitijd voor de Amsterdamse markten. Door de enorme bevolkingsgroei werden markten essentieel voor de distributie van goederen. De "Dienst van het Marktwezen" moest toezien op eerlijke handel en voorkomen dat markten ontaardden in chaos. De genoemde markten bevonden zich in de toen nieuwe arbeiderswijken (de Pijp, Oud-West, de Dapperbuurt) en de oude Jordaan. De spelling (met 'sch' en dubbele klinkers in ongebogen vorm) is karakteristiek voor de periode vóór de spellingshervorming van 1934/1947. Marktwezen