Zakelijke correspondentie (waarschijnlijk doorslag of kopie). 20 februari 1939. De Directeur (vermoedelijk van de Centrale Markt/Koelhuis). De Directie van de Westlandsche Crediet-, Deposito- en Effectenbank N.V., te Loosduinen. VP/HG. extra

48/6/2 M.

                                        20 Februari 1939.


                            de Directie van de Westlandsche
                            Crediet-, Deposito- en Effectenbank
                            te                                  N.V.,
                            L O O S D U I N E N .



            Naar aanleiding van Uw brief d.d. 15 dezer bericht

ik U, dat de kosten van opslag in het koelhuis op de Centrale
Markt, zoodra het om belangrijke partijen gaat, in elk bij-
zonder geval met den bewaargever speciaal worden overeenge-
komen. Het koelloon wordt verhoogd met 5% waarvoor de goede-
ren verzekerd zijn tegen het gebruikelijke risico van brand-,
koel- en stormschade, alsmede van schade bij transport in
het koelhuis.
Tot nu toe zijn dezerzijds geen ceelen afgegeven,
aangezien daarnaar geen vraag bestond. Ik ben echter bereid
de invoering in overweging te nemen.
Voor zoo ver dezerzijds kan worden nagegaan be-
staan tegen verpanding van ceelen geen juridische of prac-
tische bezwaren. De verpanding vindt plaats door overgave
van de ceel; het lijkt mij niet noodig, dat de ceel daartoe
op naam van de credietgevende bank wordt gesteld. Zou men dat
wenschen, dan kan de opslag zonder meer op Uw naam geschieden.
Ceelen zijn in dat geval eigenlijk overbodig: afgifte der
opgeslagen goederen geschiedt dan telkens tegen een door U
onderteekend volgbriefje. (Voor een spoedgeval is deze methode
uiteraard direct mogelijk).

                                        De Directeur,

--- * Onderwerp: De brief behandelt de administratieve en financiële voorwaarden voor het opslaan van goederen in een koelhuis, specifiek met het oog op het gebruik van de goederen als onderpand voor bankkredieten.
* Kernpunten:
1. Tarieven: Voor grote partijen zijn de opslagkosten onderhandelbaar. Er geldt een vaste toeslag van 5% op het 'koelloon' voor verzekering tegen brand, koeldefecten, storm en intern transport.
2. Ceelen (Warrants): Het koelhuis werkt momenteel niet met ceelen (bewijzen van opslag die verhandelbaar zijn), maar de directeur staat open voor de introductie hiervan.
3. Verpanding: De directeur legt uit hoe verpanding juridisch werkt (door overgave van de ceel). Hij stelt een alternatief voor: de bank kan de goederen direct op eigen naam laten opslaan, waarbij gewerkt wordt met 'volgbriefjes' in plaats van officiële ceelen. Dit wordt gepresenteerd als een snellere en minder bureaucratische methode voor spoedgevallen.
* Taalgebruik: Formeel-zakelijk Nederlands met de destijds gebruikelijke spelling (zoodra, dezerzijds, practische).

--- Dit document stamt uit februari 1939, een periode vlak voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog waarin de economische bedrijvigheid in de regio rond Den Haag/Loosduinen (het Westland) sterk verbonden was met de tuinbouw. De Westlandsche Crediet-, Deposito- en Effectenbank was een belangrijke financier voor de lokale sector.

Het gebruik van ceelen (veiling- of pakhuiswarrants) was een cruciale methode voor handelaren om werkkapitaal te verkrijgen: de goederen in het koelhuis dienden als fysiek onderpand voor de leningen bij de bank. De brief toont de praktische afstemming tussen de logistieke sector (het koelhuis op de Centrale Markt) en de financiële sector (de bank) om de kredietverlening aan de handel soepel te laten verlopen. De vermelding van "Loosduinen" is relevant omdat dit gebied destijds het centrum was van de Westlandse glastuinbouw en handel.