Zakelijke brief (concept of kopie). 20 februari 1939. Onbekend (vermoedelijk directie van een koelhuis op de Centrale Markt). Directie Westlandsche Crediet-, Deposito- en Effectenbank N.V. te Loosduinen. [Marge linksboven, schuin:] 20/2/39/Hg
[Midden boven, in rood potlood:] 48 / 6 / 2

A’dam, 20 Feb. 1939.

Directie Westlandsche Crediet-, Deposito-
en Effectenbank N.V.
Loosduinen.

Naar aanleiding van Uw brief d.d.
15 dezer bericht ik U, dat de
kosten van opslag in het koelhuis op de
Centrale Markt, zoodra het om belangrijke
partijen gaat, met den bewaargever
speciaal worden overeengekomen.
Het koelloon wordt verhoogd met 5%,
waarvoor de goederen verzekerd zijn tegen
het gebruikelijke risico van brand-, koel-
~~en~~ stormschade, alsmede van schade
bij transport in het Koelhuis.

Tot nu toe zijn dezerzijds geen
ceelen afgegeven, aangezien daarnaar
geen vraag bestond. Ik ben echter bereid
de invoering in overweging te nemen.

~~Voor zoo ver dezerzijds kan worden~~
~~nagegaan bestaan tegen verpanding van~~

T in elk bijzonder geval In deze brief reageert de schrijver op een informatieverzoek van de Westlandsche Credietbank. De kern van de correspondentie betreft de zakelijke voorwaarden voor het opslaan van goederen in een koelhuis op de Centrale Markt in Amsterdam.

De belangrijkste punten zijn:
1. Tarieven: Voor grote partijen zijn de opslagkosten onderhandelbaar.
2. Verzekering: Er wordt een toeslag van 5% op het "koelloon" (de opslagprijs) berekend. In ruil hiervoor zijn de goederen gedekt tegen brand, technische defecten aan de koeling, storm en transportschade binnen het gebouw.
3. Ceelen: De schrijver merkt op dat er tot op heden geen "ceelen" (officiële opslagbewijzen die als waardepapier kunnen dienen) zijn uitgegeven, maar toont bereidheid dit systeem in te voeren. De brief dateert van vlak voor de Tweede Wereldoorlog. De Centrale Markt in Amsterdam was destijds de spil in de voedseldistributie. De betrokkenheid van een bank (de Westlandsche Credietbank) suggereert dat de opgeslagen goederen mogelijk als onderpand moesten dienen voor kredieten. Het begrip "ceel" is hierbij cruciaal: een ceel is een verhandelbaar bewijs van eigendom van goederen in een pakhuis. Dat de bank hiernaar informeert, wijst op een professionalisering van de financiering van de handelsvoorraden in de koeltechnische sector. De doorgehaalde regels onderaan de brief lijken een aanzet tot een zin over de verpanding van goederen, die uiteindelijk niet in deze vorm is opgenomen. N.V.