Brief of conceptbrief (handgeschreven). Gedateerd 22/12/39 met een latere aantekening "12-1-40". Verwijst naar eerdere correspondentie uit september en november 1939. De transcriptie volgt de originele spelling en interpunctie. Doorgehaalde woorden zijn weggelaten, tussenvoegingen zijn opgenomen in de lopende tekst.

Terugkomende op Uw brief d.d. 29/11/39 (LF No 8469)
bericht ik U dat ik tot mijn spijt uw inzicht
omtrent den gang van zaken betreffende den reserve-
schakelaar der veilingtoestellen niet kan deelen.
Teneinde dit te verduidelijken diene
het volgende.

Nadat de oorspronkelijke schakelaar, die een
gebroken veer had, was gedemonteerd, werd
de reserve schakelaar aangebracht, in denzelfden
toestand als waarin hij indertijd werd ontvangen,
dus zonder twijfel niet met gebroken veer. Deser-
zijds werd niets anders gedaan dan het uit-
wisselen der beide schakelaars.

Het bleek nu dat het veilingtoestel wel met
den reserve-schakelaar kon worden bediend, echter
moest steeds naar den juisten stand worden gezocht,
zodat niet in het vereischte tempo kon worden
geveild. (Zie ook mijn brief d.d. 13-9-39)

Uw monteur was reeds geruimen tijd met de
schakelaar bezig geweest, alvorens hij kwam ver-
zoeken of de werkplaats gebruik te mogen maken
voor het afvijlen v/d contacten, die daarna weer
opnieuw moesten worden gesoldeerd. Het ligt v/d
hand dat indien hij bij den aanvang van zijn
onderzoek reeds een gebroken veer had geconstateerd
hij niet eerst zou hebben getracht den schakelaar
door het verstellen v/d contacten te verbeteren.
De gebroken veer moet ongetwijfeld worden toegeschreven
aan de verbeterings-pogingen van uw monteur
waarna hij het standpunt innam
dat ik tot mijn brief d.d. 23-11-39 ten aanzien van de
daarin genoemde rekening te handhaven
en verzoek U dus, zooals U reeds zelf voorstelde
deze rekening te doen vervallen.
12-1-40 H. 22/12/39
(Dit was de aanleiding tot het verzoek vervat in de
laatste zin van mijn brief d.d. 13-9-39)

[Marginale notities linkerzijde]
* wat de gebroken veer betreft staat dus vast, dat
* mededeeling werd gedaan met mijn

[Onderaan, omcirkeld]
rekening Hoorn - Wouda d.d. 31 October met dit schrijven retour zend. * Inhoud: De schrijver reageert op een brief van de tegenpartij over een technisch mankement. Er is een discussie over wie verantwoordelijk is voor een gebroken veer in een reserveschakelaar van een veilingtoestel. De schrijver voert aan dat de reserve-onderdelen in goede staat waren bij installatie en dat de monteur van de tegenpartij de veer waarschijnlijk heeft gebroken tijdens het vijlen en afstellen van de contacten.
* Argumentatie: De kern van het bewijs is de volgorde van handelen: de monteur begon eerst met het afstellen van de contacten. Als de veer al gebroken was geweest, had hij dat direct moeten zien en zou het afstellen van de contacten zinloos zijn geweest.
* Doel: Het document dient als bewijs of onderbouwing om een openstaande rekening (mogelijk van "Hoorn - Wouda") geannuleerd te krijgen.
* Schrijfstijl: Formeel en zakelijk, kenmerkend voor zakelijke correspondentie uit de vroege 20e eeuw (gebruik van de naamvals-'n' in "den gang", "den reserve-schakelaar"). Dit document biedt een inkijkje in de dagelijkse praktijk van technisch onderhoud in de Nederlandse veilingsector vlak voor de Tweede Wereldoorlog. Veilingen waren (en zijn) cruciaal voor de Nederlandse economie (bloemen, groenten), en de betrouwbaarheid van de "veilingtoestellen" (waarschijnlijk de elektrische kloksystemen of bedieningspanelen) was essentieel voor het tempo van de verkoop. De brief toont een klassiek conflict tussen een klant en een servicebedrijf over de aansprakelijkheid voor schade ontstaan tijdens reparatiewerkzaamheden. De verwijzing naar "Hoorn - Wouda" suggereert een lokale context in Noord-Holland, een regio met veel veilingactiviteit.