Getypte ambtelijke adviesbrief (concept of doorslag). 29 maart 1939. Vermoedelijk een afdelingshoofd of secretaris bij de Gemeente Amsterdam (gezien de verwijzing naar de Centrale Markt en de wethouder). Den Heer Wethouder voor de Levensmiddelen, Alhier (Amsterdam). [Handgeschreven rechtsboven:] L. Moure(?)
[Handgeschreven diagonaal linksboven:] Verzonden 29/3

vP/G.

64/5/7 M
1

29 Maart 1939.

Verzoek van Gecombineerde
Tuinbouw Organisaties om
reductie van het door tuinders
verschuldigde marktgeld met 50%.

den Heer Wethouder
voor de Levensmiddelen,
A l h i e r .

Onder terugzending van het met Uw kantbrief d.d. 21 dezer om advies ontvangen stuk No. 258 L.M.1939 heb ik de eer U te berichten, dat, ingevolge artikel 12 lid 3 van de Verordening op de heffing van markt-, standplaats- en ventgelden, door tuinders op de Centrale Markt een plaatsgeld van f 90,- per kalenderjaar is verschuldigd. Adressanten verzoeken thans dit plaatsgeld tot nader order terug te brengen tot f 45,-. Hiertoe zou wyziging der Heffingsverordening noodzakelyk zyn, aangezien Burgemeester en Wethouders myns inziens niet krachtens de bedoelde Verordening bevoegd zyn om een dergelyke vermindering van belasting aan een geheele groep van personen te verleenen. Naar myn meening bestaat evenwel geen aanleiding om het onderhavige verzoek in te willigen. Den adressanten kan worden toegegeven, dat de tydsomstandigheden voor de tuinders zeer moeiilyk zyn; doch dit geldt evenzeer voor de op de Centrale Markt gevestigde grossiers en voor dezen is het minimum plaatsgeld op de Centrale Markt f 300,- per kalenderjaar. Het door de tuinders verschuldigde bedrag van f 90,- per kalenderjaar is daartegenover zoo gering, dat myns inziens geen enkel verzoek om dit nog te verlagen in overweging kan worden genomen.

Onder mededeeling, dat thans 324 tuinders op de Centrale Markt gevestigd zyn, zoodat inwilliging van het onderhavige verzoek der Gemeente 324 x f 45,- = f 14.580,- per jaar zou kosten, heb ik de eer U te adviseeren, den * Kern van het document: De brief adviseert de wethouder om het verzoek van de tuinbouworganisaties af te wijzen. De organisaties wilden dat hun leden slechts 45 gulden in plaats van 90 gulden marktgeld per jaar zouden betalen vanwege de economische crisis.
* Juridisch argument: De opsteller stelt dat het College van B&W wettelijk niet de bevoegdheid heeft om zomaar een hele groep korting te geven op een belastingverordening; hiervoor zou de hele verordening aangepast moeten worden.
* Economisch argument: Hoewel de moeilijke tijden worden erkend, wordt gesteld dat tuinders in vergelijking met grossiers (die 300 gulden betalen) al een zeer laag tarief hebben.
* Financiële impact: Er wordt een concrete berekening gemaakt van de derving voor de gemeentekas: bijna 15.000 gulden op jaarbasis, wat in 1939 een aanzienlijk bedrag was.
* Taal en spelling: Het document gebruikt de vooroorlogse spelling (zoals "wyziging", "moeiilyk", "geheele") en een zeer formele ambtelijke toon. * Tijdsbeeld: Maart 1939. Nederland bevindt zich aan het einde van de Grote Depressie en vlak voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. De tuinbouwsector had het in deze jaren zwaar door wegvallende exportmarkten en dalende prijzen.
* De Centrale Markt: Hiermee wordt de Centrale Markthal in Amsterdam-West bedoeld (geopend in 1934). Dit was het centrale punt voor de voedselvoorziening van Amsterdam. Tuinders brachten hier hun producten aan voor verkoop aan grossiers en winkeliers.
* Bestuur: De "Wethouder voor de Levensmiddelen" was een specifieke Amsterdamse portefeuille die toezag op de markten en de betaalbaarheid van voedsel voor de burgerbevolking. In 1939 was dit een politiek gevoelig dossier vanwege de economische malaise.