4 september 1940. De Directeur (vermoedelijk van de Dienst der Publieke Werken of de Marktdienst, Amsterdam). De Wethouder voor de Levensmiddelen te Amsterdam. [Rechtsboven, handgeschreven:] m. de Boer
[Midden boven, handgeschreven:] Verzonden 4/9

VP/HG.

15/2/8 M.
4 September 1940.

Verbetering openbare verlichting Ten Katestraat tusschen Bellamy- straat en Jan Hansenstraat.

den Heer Wethouder voor de Levensmiddelen,
A l h i e r .

Ten vervolge op mijn rapport d.d. 22 April jl. (No. 15/2/5 M.) heb ik de eer U te berichten, dat van de Directie van het Gemeente Energiebedrijf mededeeling is ingekomen, dat op kosten van mijn dienst twee booglampen, zooals aan het slot van mijn bovenaangehaald rapport bedoeld, kunnen worden aange- bracht, voor ƒ 500,-. In verband met het feit, dat thans de straatverlichting niet mag branden, lijkt het mij wenschelijk, vooralsnog niet tot de onderhavige uitgave over te gaan. Zonder Uw tegenbericht neem ik aan, dat U zich er mede vereenigt, dat de onderhavige verbetering der verlichting wordt uitgesteld totdat de verduisteringsmaatregelen niet meer noodig zullen zijn.

De Directeur,

[Linksonder, handgeschreven:]
Medegedeeld in
de 32ste vergadering
marktcomm
[Paraaf] De brief betreft een voorstel voor de installatie van twee nieuwe booglampen in de Ten Katestraat in Amsterdam-West om de verlichting ter plaatse te verbeteren. Hoewel het Gemeente Energiebedrijf (GEB) een kostenraming van 500 gulden heeft afgegeven, adviseert de Directeur om de uitvoering uit te stellen. De voornaamste reden is de Duitse bezetting: vanwege de geldende verduisteringsmaatregelen mag de straatverlichting toch niet branden. De Directeur beschouwt de investering daarom op dat moment als niet opportuun. De handgeschreven aantekening linksonder bevestigt dat dit besluit is besproken in de vergadering van de marktcommissie. De datum van de brief, 4 september 1940, plaatst het document in de vroege fase van de Tweede Wereldoorlog in Nederland. Direct na de inval in mei 1940 werden strikte verduisteringsvoorschriften van kracht om geallieerde bommenwerpers het navigeren en het vinden van doelen te bemoeilijken. De Ten Katestraat is een bekende marktstraat; de betrokkenheid van de "Wethouder voor de Levensmiddelen" en de "marktcommissie" wijst erop dat de verlichting direct ten goede had moeten komen aan de marktkooplieden en het publiek van de Ten Katemarkt. Het document is een treffend voorbeeld van hoe oorlogsomstandigheden en bezettingsregels de normale stedelijke ontwikkeling en het onderhoud van de publieke ruimte tot stilstand brachten.