Notulen (verslag) van een vergadering. Woensdag 16 oktober 1935. VYF EN DERTIGSTE vergadering van de Permanente Commissie van Advies inzake Ventvergunningen op Woensdag 16 October 1935 te 2¼ uur n.m.

Aanwezig: De Voorzitter Dr.A.v.d.Laan; De Secretaris Mr.A.v.Praag; de leden Seegers, Presser, v. 't Hek en Cohen benevens de heer A.H.de Haer. Afwezig met kennisgeving het lid Neeter.

De agenda luidt:
1. goedkeuring notulen 34 ste vergadering
2. ingekomen stukken.
3. rapport van het lid Presser aan de Permanente Commissie van Advies inzake Ventvergunningen (den leden in afschrift gezonden
4. verbod verkoop aal in zaagsel.
5. verbod van bedrog in maat, gewicht of getal by het venten.
6. overdracht van ventvergunningen in byzondere gevallen
7. definitie van het begrip "venten"
8. rondvraag.

De Voorzitter opent de vergadering en stelt punt 1 der agenda aan de orde: goedkeuring notulen van de 34ste vergadering. Deze worden ongewijzigd goedgekeurd.
Vervolgens stelt de Voorzitter punt 2 der agenda aan de orde: Ingekomen stukken.
De Voorzitter leest voor een afschrift van een missive van den Wethouder voor de Levensmiddelen aan den Wethouder voor Maatschappelyken Steun; houdende afwyzing van het verzoek om aan J.H.M.Knol een ventvergunning te verstrekken.
Spreker herinnert er aan, dat een verzoek van den Directeur voor Maatschappelyken Steun t.a.v. Knol is behandeld in de 33ste vergadering der Commissie. Dit verzoek is toen ter afdoening in handen gesteld van den Voorzitter; indien by onderzoek zou blyken, dat Knol zelf prys stelt op een vergunning, dan zou de Commissie geen bezwaar hebben tegen verleening daarvan. Aangezien Knol er echter geen prys op stelde, is den Heer Wethouder voor de Levensmiddelen voorgesteld, het verzoek van den Directeur voor Maatschappelyken Steun af te wyzen. De vergadering neemt de bovenbedoelde missive voor kennisgeving aan.
De Voorzitter deelt mede, dat Burgemeester en Wethouders hebben besloten vrystelling van betaling van ventgeld te verleenen gedurende den tyd, dat een venter, marktkoopman of standplaatshouder in een ziekenhuis, sanatorium of herstellingsoord wordt verpleegd, onder voorwaarde, dat gedurende den tyd dier verpleging de ventvergunning in bewaring wordt gegeven by den dienst van het Marktwezen.
Spreker herinnert er aan, dat de meerderheid der Commissie den wensch te kennen heeft gegeven deze vrystelling ook te verleenen voor ziekte-gevallen waarby verpleging in huis plaats vindt. Deze wensch is ter kennis van den Wethouder voor de Levensmiddelen gebracht; deze deelt echter de opvatting van den Voorzitter dat de betreffende regeling niet moet gelden by gewone ziektegevallen, gezien de groote contrôle-moeilykheden, die een en ander zeker ten gevolge zouden hebben. Dit document vormt een officieel verslag van een adviescommissie die zich bezighield met de regulering van straathandel (venten). De kernpunten uit de vergadering zijn:

1. Individuele casus (Knol): Er wordt gerapporteerd over de afwijzing van een ventvergunning voor een zekere J.H.M. Knol. Opvallend is dat de commissie bereid was mee te werken vanuit een oogpunt van maatschappelijke steun, mits de betrokkene zelf de wens hiertoe uitte. Omdat de aanvrager zelf geen interesse toonde, werd het verzoek van de Directeur voor Maatschappelijke Steun afgewezen.
2. Sociale regeling bij ziekte: Er is een besluit genomen om marktkooplieden en venters vrijstelling van staangeld te verlenen als zij opgenomen zijn in een medische instelling. Dit is een vorm van sociale zekerheid avant la lettre voor zelfstandigen.
3. Bureaucratische drempels: Er bestond binnen de commissie een wens om deze vrijstelling ook bij thuisverpleging te laten gelden. De wethouder wijst dit echter af vanwege de "contrôle-moeilykheden". Dit illustreert het spanningsveld tussen sociale welwillendheid en de angst voor fraude of administratieve overbelasting.
4. Taalgebruik: Het document hanteert de toen gebruikelijke ambtelijke stijl en spelling (bijv. 'missive', 'vrystelling', 'contrôle'). De vergadering vindt plaats in 1935, midden in de Grote Depressie. In deze periode was er een enorme toename van werkloosheid, waardoor veel mensen probeerden te overleven door als 'venter' (straatverkoper) goederen aan de man te brengen.

Gemeenten probeerden deze wildgroei in te dammen via strikte vergunningsstelsels, enerzijds om de openbare orde te handhaven en anderzijds om gevestigde winkeliers te beschermen tegen oneerlijke concurrentie. De vermelding van de "Wethouder voor Maatschappelyken Steun" en de "Dienst van het Marktwezen" duidt op een stedelijke context, hoogstwaarschijnlijk Amsterdam (gezien de namen van de aanwezigen die in die periode in Amsterdamse archieven voorkomen). De discussie over vrijstelling van ventgeld bij ziekte laat zien dat de overheid zocht naar manieren om de zwaarst getroffen kleine zelfstandigen te ontlasten zonder de controle over het systeem te verliezen. A. v.d. Laan A.H. de Haer J.H.M. Knol Marktwezen