Notulen (vergaderverslag), pagina 7. Niet expliciet vermeld op deze pagina, waarschijnlijk midden 20e eeuw (ca. 1930-1950). 7.

De brief van de Visch- en Kaasventersvereeniging " Ons Belang " uit Huizen wordt aangehouden tot de volgende vergadering.

De Heer Cohen merkt nog op, dat hy wellicht een oplossing heeft gevonden voor de moeilykheid met de " opkoopers van opkoopers ". Het lykt hem gewenscht de oude Helingverordening weder in het leven te roepen, waaronder alle opkoopers zullen vallen. Bovendien kan echter op de gewone lompenventers de Ventverordening van toepassing blyven. men heeft dan een mooie scheiding tusschen beide categorieën.
Deze mogelykheid zal worden overwogen; in de volgende vergadering kan erop worden teruggekomen.

De Voorzitter stelt vervolgens punt 3 der agenda aan de orde:
brief Wethouder voor de Lvensmiddelen inzake klacht der Venters- en marktkoopliedenvereeniging " Ons Belang " betreffende het inhouden van de toegangskaart der Centrale Markt van venters, die in gebreke zyn gebleven hun ventgeld te voldoen.

De Voorzitter deelt mede, dat tot de Centrale Markt o.a. worden toegelaten de categorie " koopers " (artikel 1 Reglement op de Centrale Markt), terwyl de Directeur van het Marktwezen beoordeelt, wie als kooper is te beschouwen. Als kooper wordt o.a. beschouwd de venter in aardappelen, groente, fruit of bloemen, die in het bezit is van een geldige ventvergunning. De toegang tot de Centrale markt wordt geweigerd aan personen, die venter waren, doch het niet meer zyn, doordat hun vent-vergunning om de een of andere reden werd ingetrokken. Deze personen missen de kwaliteit van venter en worden uit dien hoofde niet meer als kooper beschouwd.
De toegang wordt ook geweigerd, kan althans geweigerd worden, aan personen, die achterstallig zyn in de betaling van het ventgeld, doch wier ventvergunning nog niet is ingetrokken.

--- Deze pagina uit een vergaderverslag belicht de juridische en administratieve complexiteit van de markthandel en straatverkoop in een stedelijke context (zeer waarschijnlijk Amsterdam, gezien de referentie naar de "Centrale Markt").

Er worden twee hoofdzaken besproken:
1. Regulering van opkopers: De heer Cohen stelt voor om de "Helingverordening" te gebruiken om toezicht te houden op handelaren die goederen van andere opkopers kopen. Dit moet een duidelijk onderscheid creëren met de reguliere "lompenventers" (voddenmannen), die onder de algemene Ventverordening vallen. Dit wijst op een poging om criminaliteit (heling) in de informele handel te bestrijden.
2. Toegangsbeleid Centrale Markt: Er is een conflict met de vereniging "Ons Belang" over venters die de toegang tot de markt wordt ontzegd omdat zij hun standplaatsgeld ("ventgeld") niet hebben betaald. De voorzitter verduidelijkt de regels: alleen actieve venters met een geldige vergunning worden als "koper" erkend en toegelaten. Wie geen vergunning meer heeft, verliest die status. Cruciaal is de laatste alinea, waarin gesteld wordt dat ook wanbetalers de toegang ontzegd kan worden, zelfs als hun vergunning formeel nog loopt.

--- Het document dateert uit een periode waarin straathandel een essentieel, maar streng gereguleerd onderdeel van de stedelijke economie was. De "Centrale Markt" (zoals de Centrale Markthallen in Amsterdam, geopend in 1934) fungeerde als de spil voor de bevoorrading van de stad.

De spelling (zoals "moeilykheid" en "blyven") duidt op de tijd vóór de spellinghervorming van 1947 (de spelling-Marchant werd al eerder deels toegepast, maar de 'y' voor 'ij' bleef in ambtelijke stukken soms langer in gebruik). De discussie over "lompenventers" en de "Helingverordening" reflecteert de sociaal-economische werkelijkheid van de vroege tot midden 20e eeuw, waarbij de overheid grip probeerde te krijgen op de handel in tweedehands goederen en de dagelijkse gang van zaken op de groothandelsmarkten. Cohen stelt (De heer) Marktwezen