Ambtelijke notitie / Gespreksverslag. 14 maart 1939. - Verplaatsing marktmeesterskantoortje
14 Maart W'plein
Bespr. met J. Clercx

Kosten verplaatsing komen voor rekening marktwezen (volgens Besluit B. & W. 1927 dat in verband met bezwaar G.G.D. over kosten verplaatsing zittingslocaal van W'plein naar elders, kortelings opnieuw is bevestigd)

J. Clercx zal thans doen opmaken kosten
a. Verplaatsing bestaand kantoortje naar plaats waar thans speeltuin is gevestigd
b. Idem naar wal N.W.zijde W'plein
c. Idem bouwen nieuw kantoortje groter dan het oude aan de N.W. zijde W'plein
d. Kosten inrichting gymnastieklokaal Zwanenburgstraat

14/3 39
[Initialen, mogelijk vG]

(Onderaan in cirkel:)
N.B. Uit werkfonds mogen slechts beperkte directe kosten uitgegeven voor loonen uitgevoerd tegen werkfonds loonen * Handschrift: Het betreft een vlot geschreven, zakelijk cursief uit de jaren '30. Het is goed leesbaar, met de voor die tijd kenmerkende afkortingen zoals "B. & W." (Burgemeester en Wethouders) en "N.W.zijde".
* Inhoud: Het document beschrijft vier scenario's (a t/m d) voor de herhuisvesting van een marktmeester en de inrichting van een sportfaciliteit. Opvallend is de juridische/financiële onderbouwing waarbij verwezen wordt naar een besluit uit 1927 en een conflict met de G.G.D. over een 'zittingslocaal'.
* Financiering: De kosten moeten gedragen worden door de afdeling 'Marktwezen'. De handgeschreven kanttekening onderaan duidt op een strikte scheiding in de boekhouding: geld uit het 'werkfonds' mag alleen gebruikt worden voor lonen van arbeiders in de werkverschaffing. Dit document stamt uit maart 1939, de late crisisjaren in Nederland vlak voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. De verwijzing naar de Zwanenburgstraat en het Weteringplein (W’plein) plaatst de actie in Amsterdam.

De term "Werkfonds" in de kanttekening is historisch significant; het verwijst naar de projecten van de Werkverschaffing. Tijdens de economische depressie van de jaren '30 werden werklozen ingezet voor publieke werken (zoals het verplaatsen van gebouwtjes of het inrichten van lokalen). De "werkfondsloonen" lagen doorgaans lager dan het reguliere cao-loon, wat een punt van politieke en sociale discussie was in die tijd. De notitie onderstreept de bureaucratische noodzaak om deze loonstromen strikt gescheiden te houden van de materiële bouwkosten.