Administratieve brief/memo. 6 oktober 1941. De Directeur (vermoedelijk van een gemeentelijke dienst of nutsbedrijf). Den Heer Wethouder voor de Levensmiddelen, Alhier. Handgeschreven: Verzonden 7/10

VD/HG.

den Heer Wethouder
voor de Levensmiddelen,
A l h i e r .

8A/104/1 M.
6 October 1941.

Overwerk machinist
J.van Lunteren.

Hiermede heb ik de eer U te berichten, dat de machinist J.van Lunteren (No.141) van mijn dienst tijdens de zomervacanties een aantal overuren (15) heeft moeten maken, welke, in verband met de ziekte van zijn collega P.Smit niet door vrije uren kunnen worden gecompenseerd. Smit is sedert 9 September jl. wegens ziekte afwezig en heeft thans van zijn arts de mededeeling ontvangen, dat hij, tengevolge van een maagaandoening, een rustkuur van 6 weken moet houden.

In verband met het gestelde sub 3e onder b in het besluit van Burgemeester en Wethouders d.d. 2 Augustus 1940 No.1130 Arb.1940/724 L.M.1940 verzoek ik U beleefd te willen bevorderen, dat ik door Uw Ambtgenoot voor de Arbeidszaken word gemachtigd, gedurende de ziekte van den machinist P.Smit, de door den machinist J.van Lunteren gemaakte of nog te maken overuren volledig uit te betalen.

De Directeur, In deze brief verzoekt de directeur van een niet nader genoemde dienst aan de Wethouder voor de Levensmiddelen om toestemming voor het uitbetalen van overuren. De casus betreft machinist J. van Lunteren, die 15 overuren heeft gemaakt tijdens de zomerperiode.

Normaal gesproken zouden deze uren gecompenseerd worden in tijd (tijd-voor-tijd), maar vanwege de langdurige ziekte van zijn collega, P. Smit (die kampt met een maagaandoening), is er een personeelstekort. Hierdoor is compensatie in vrije tijd niet mogelijk zonder de bedrijfsvoering in gevaar te brengen. De directeur beroept zich op een specifiek besluit van B&W uit augustus 1940 om de financiële vergoeding van deze uren te rechtvaardigen. Het document dateert van oktober 1941, tijdens de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. De term "Wethouder voor de Levensmiddelen" duidt op de schaarste en de strakke organisatie van de voedselvoorziening in die tijd. Ambtenaren en personeel in vitale sectoren (zoals machinisten bij nutsbedrijven of transport) stonden onder grote druk.

Opvallend is de strikte bureaucratische afhandeling van een relatief klein aantal overuren (15 uur). Dit weerspiegelt de rigide administratieve structuur van die tijd, waarbij zelfs voor kleine personele uitgaven machtiging nodig was van hogere bestuursorganen. De verwijzing naar besluiten uit 1940 laat zien dat de Nederlandse administratie onder de bezetting grotendeels voortborduurde op bestaande of net ingevoerde regelgeving om de orde te handhaven. J. van Lunteren P. Smit